De zekerheid van de leraar legitimeert de machtsrelatie met de leerling: er is iets heel bijzonders dat alleen de leraar kan kennen. Maar is geloven in het ongelooflijke een ‘leap of faith’ of een ‘lapse of reason’.
Columns
Gooood-evening! boeddhisten in de Lage Landen – 9 juni 2016
Vergeet mij niet, hopen ze in Katwijk. Moge iedereen gelukkig zijn, vrij van haat, verwarring en gehechtheid. Met name jij.
Gooood-evening! boeddhisten in de Lage Landen – 6 juni 2016
Chef wordt helemaal mesjogge van al dat getoeter. Moge iedereen gelukkig zijn, vrij van haat, gehechtheid en verwarring, met name jij.
Voorbij God
Mensen als de benedictijn en zenleraar Willigis Jäger doen de grondvesten van het instituut waaraan ze zich verbonden hebben op hun grondvesten trillen. Niet om het ten val te brengen, maar om verandering mogelijk te maken, om bij de directe ervaring en bij de tijd te blijven.
In de marge (7) – geloof
ik ben ervan overtuigd dat er met “geloven” niets mis is. Ongeacht wat of waarin je gelooft. Maar houdt het vloeibaar! Dat wil zeggen: laat het niet tot absolute zekerheid verworden. En voor zover ik weet is er maar één manier om dat vloeibaar houden te bereiken en dat is door te twijfelen.
Gooood-evening! boeddhisten in de Lage Landen – 3 juni 2016
Asbest kan dodelijk zijn, maar niet altijd. Moge iedereen gelukkig zijn, vrij van leed, haat en gehechtheid. Met name jij.
OECUMENE
Al bijna een eeuw zoeken sommige kerken elkaar op. Hun vertegenwoordigers overleggen en doen dingen samen. En toch blijft de oecumenische band een Latrelatie: Living Apart Together.
Schandaal van onze eeuw
Het aantal miljonairs in Nederland neemt toe, maar de armoede eveneens. Hoe is dat mogelijk?
Gooood-evening! boeddhisten in de Lage Landen – 1 juni 2016
Kleintjes vallen niet op, maar ze zijn er wel. Moge iedereen gelukkig zijn, vrij van leed, haat, gehechtheid. Met name jij.
Gooood-evening! boeddhisten in de Lage Landen – 31 mei 2016
Ontroering en zo. Moge iedereen gelukkig zijn, met name jij.
In de marge (6) – geduld
Ik vrees dat “geduld” net als pelgrimeren in de marge van de samenleving terecht is gekomen. Wie ik ook spreek, men vindt het bijzonder dat ik een pelgrim ben. Menigeen zegt het eigenlijk ook wel te willen zijn. En dan komt het : even. Het moet en mag niet te lang duren.
Oor-log
Ongeveer een kwart eeuw geleden heb ik de stad verruild voor het platteland. Heerlijk rustig, zo leek het. Maar elke maandag vloog hier tuig over, zó laag dat je ineen kromp van de herrie.
