De lift en de griepinjecties.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Columns
Leven in Thailand – milieuramp
Het is winter. De temperaturen dalen ’s nachts tot 10 graden hier in Nong Noi en dat is best koud in een huis zonder kachel dat niet echt helemaal dicht kan, zeker als je na 3 jaar Thailand 30 graden als een aangename temperatuur om bij te werken bent gaan beschouwen.
Het jaar 2019 – dag 344 – dode moeder
De journalisten en de kroegen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2019 – dag 343 – Emil
Emil is dood.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Spreken over het onuitsprekelijke
Hoe spreek je over het onuitsprekelijke? Misschien is het wijsheid om dan enkel nog te zwijgen. Zoals Witgenstein’s ‘waarover men niet kan spreken, moet men zwijgen’.
Geëngageerd boeddhisme
Om het een officieel tintje te geven stelde ik voor om ‘Het daklozen genootschap’ op te richten dat eigenlijk niks voorstelde, je hoeft niet naar de notaris, iedereen kan een genootschap oprichten.
Het jaar 2019 – dag 340 – chinees
Geen vraag lijkt niet altijd een vraag.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Bepaald
Soms denk je iets dat je je afvraagt: ‘wat voor raars denk ik nu?’. Zo dacht ik gisteren dat het toch heel apart is dat alles zo bepaald is.
Het jaar 2019 – dag 339 – moeddhist
Ik ben eigenlijk een moeddhist.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2019 – dag 338 – spruitjes
Spruiten en de gewrichten.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2019 – dag 337 – strijkmedi
Strijken, de muur en de bomen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2019 – dag 336 -doodsangst
Mijn grootouders en de doodskistenmakerij.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
