Het nu, de toekomst en het Boeddhistisch Dagblad. Gelukkig nieuwjaar.
Columns
Het jaar 2024 – dag 365 – knalhond
Eigen hond eerst.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2024 – dag 364 – hits
Muziek, leven, geluk.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Taigu – Noem mij Jimmy
Na slechts één termijn in het Witte Huis werd de wat verlegen Democraat Jimmy Carter aan de stembus verslagen door zijn Republikeinse tegenstrever Ronald Reagan. Hij trok zich vanuit het centrum van de macht in Washington, DC terug naar Plains, in Georgia, een dorp met 700 bewoners. Daar zette hij zijn oude gebruik voort om wekelijks les te geven op de plaatselijke zondagsschool van zijn baptistische gemeente.
Goff – Namen en bijnamen
Ik ben opgehouden mezelf boeddhist te noemen toen ik mezelf geen boeddhist meer voelde. Ik was vijftig jaar oud / jong en snapte dat iedereen overal ter wereld met hetzelfde worstelt.
De rol van spirituele vrienden op het vipassana-pad
Welke rol vervullen spirituele vrienden op ons vipassana-pad en hoe hebben we dat georganiseerd? Deze vragen kwamen bij mij op naar aanleiding van een idee om een retraite zonder leraren te organiseren.
Nathan – Wees een licht voor jezelf
Het is goed te twijfelen aan alles en iedereen, dus ook aan jezelf. Wie geen twijfel toestaat kan wel eens voorgoed komen vast te zitten in bepaalde gedachten en gevoelens, de rest van zijn of haar leven.
Paul – de dood hoort bij het leven
Iemand met stekkers kunstmatig in leven houden is geen leven want geen mens wordt met een stekker in zijn lichaam geboren.
In memoriam Paul de Blot (1924~2019)
Frankl heeft in zijn werk het opmerkelijke feit vastgesteld dat niemand in staat is de onmenselijkheid van het concentratiekamp te overleven zonder oprechte vriendschappen. Een eenling is als solitair mens te zwak om de diepe machteloosheid in een uitzichtloze hel te kunnen weerstaan.
‘Het is wel even wennen, Boeddha woont in de Ardennen’
Boeddha woont in de Ardennen, in het kasteel van het Tibetaans instituut Yeunten Ling in Huy. Kijk mee door de ogen van Emmaho.
B’eter: Kerstpompoen in plaats van kerstkalkoen
In het Boeddhistisch Dagblad werd van de week een discussie gevoerd over of boeddhisten wel of geen kerst vieren. Ik weet niet of ik een boeddhist ben maar kerst vier ik wel. Het was in mijn familie het belangrijkste feest van het jaar. Veel belangrijker dan verjaardagen – en dat gold zeker voor mijn verjaardag vlak voor de kerst. Die had ik dit jaar gemakshalve in november al gevierd. En ik kreeg, toen ik acht was, vlak na de kerst een broertje, dus bij het horen van traditionele kerstliedjes over kleine kindekes denk ik ook altijd even aan hem. Hij is helaas zeven jaar geleden overleden. Kerstmis: een tijd om het huis te versieren, een echte boom op te tuigen, om even stil te staan en te gedenken. En uiteraard om lekker te eten.
Het jaar 2024 – dag 361 – mist
Een deken, het geheugen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
