De papegaai, het Frietpaleis en de winter.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Columns
Connie – Kletsen met de dharma
Ik vroeg: ‘Wat is je taak?’. ‘Er zijn’, zei de dharma
Menno – hondje verbranden
De jongens gooien het lijkje op het vuur. Door de hitte bewegen de pootjes. Daar schrikt Menno van, en hij roept “Hij leeft nog.” waarna iedereen hem uitlacht.
Guy – dhammazaadjes – Dhamma is één
‘Dhamma heeft slechts één smaak. De smaak van bevrijding.’
Ardan – De (on)gelukkige boeddhist
Dus waarom dan toch deze identiteitscrisis? Waarom wil ik zo’n rigoureuze stap zetten? Iemand die 18 jaar zen beoefent, en notabene deze zomer ook nog tot zenleraar is geordineerd, zou toch beter moeten weten? Of in zen jargon: beter moeten niet-weten…
De toekomst is aan het realisme
Terwijl u dit leest, heeft het gezever over het vermeende einde van de wereld zo’n beetje zijn hoogtepunt bereikt. Ik geloof persoonlijk geen snars van al die apocalyptische prietpraat. Wel geloof ik in het einde van een wereldbeeld. Ons huidige systeem is simpelweg niet langer houdbaar. Het moet sterven.
Het jaar 2025 – dag tien – pro gastarbeider
Gastarbeiders werden arbeidsmigranten, maar de jacht duurt voort.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Wouter – Pistor’s droom
Hij trekt verder. Steeds verder weg van zijn vertrouwde omgeving. Gesterkt door zijn ervaringen doet hij overal navraag wat de lekkerste hartigheden zijn. Mensen bejegenen hem vriendelijk en wijzen hem uiteenlopende bakkers. Hij proeft veelvuldig. Soms lijkt het dat hij dé heerlijkheid te pakken heeft.
Het jaar 2025 – dag 9 – bosdood
Het vaderschap, de kinderen, de vorst en de kramsvogel.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Nathan – Oog om oog, tand om tand
Boeddha sprak over oorzaak en gevolg: dat je je eigen wereld creëert. Dat het belangrijk is wat je denkt, voelt en doet. Vrede krijg je niet toevallig. Haat verdrijft nimmer haat.
Ludo – Worstelen met Ik
Ik komt alleen op de wereld…
Het jaar 2025 – dag 8 – jeugdherinneringen
Ik kan ze bijna met niemand meer delen, de meeste ervaarders zijn gestorven.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
