Religie moet verweven zijn met het alledaagse. Anders gezegd: het moet in de dagelijkse praktijk handen en voeten krijgen en zichtbaar zijn in de samenleving, anders stelt het weinig voor. De buitenkant van een religie is een krachtig bindmiddel voor gemeenschappen en helaas ook controleerbaar door machthebbers en dat kan (soms te) ver gaan. Kledingvoorschriften zijn bijvoorbeeld gemakkelijk te checken op wel of niet correct naleven (bijvoorbeeld: Iran). Behalve keppeltjes, hoofddoeken, mijters of andere hoofdbedekkingen zijn er ook pijen, priesterkragen, cumberbands en ga zo maar door.
Dharmapelgrim
Over Antropologie 27 – Rites de passage
Een ‘rite de passage’ is een rituele handeling die zich voordoet wanneer iemand van de ene levensfase naar een andere ‘overstapt’. Denk aan: een geboorte (moeder / vader worden), van kind naar volwassenheid gaan, trouwen, scheiden, gepromoveerd worden, de AOW-gerechtigde leeftijd bereiken, sterven. In Nederland is het begrip ‘rite de passage’ bij veel mensen onbekend, wellicht mede doordat we dergelijke riten in de loop van de tijd hebben afgeschaft of domweg zo hebben verwaarloosd dat niemand meer weet waar ze eigenlijk over gaan.
Over Antropologie 26 – Religie (II) Totems
Omdat iedere geïnstitutionaliseerde religie een uiting is van de samenhang in de samenleving waarin zij bloeit en de manier waarop deze samenleving bij elkaar blijft, zijn sociologische inzichten waardevol voor de antropologie. Vanuit sociologisch perspectief kun je religie beschouwen als een gemeenschapservaring, niet als individuele beleving.
Over Antropologie 25 – Religie (I)
De antropologie houdt zich bezig met de beleving van religie en de plaats van religie in de samenleving. Waarom? Omdat religie bij uitstek geschikt is om symbolen, rituelen, normen en waarden te onderzoeken en vervolgens te duiden. Het gaat daarbij om religieuze structuren in de samenleving en de beleving van religie door het individu. Wat in de ene cultuur op religieus gebied heel gewoon is of zelfs op prijs wordt gesteld, is in een andere cultuur ongewoon of zelfs taboe.
Over antropologie 24 – dana
Dana is een belangrijk begrip in het Boeddhisme. Het betekent zoiets als vrijgevigheid en dat is met name belangrijk voor de spirituele praktijk. In allerlei boeddhistische en hindoeïstische tradities staat het voor geven, liefdadigheid, en het beoefenen van deze deugden is in deze religies noodzakelijk
Gesprekjes: Pacifist
We zaten met z’n tienen in een pannenkoekenschip aan een lange tafel. We wachten op de pannenkoeken. Ondertussen kakelde iedereen als een kip zonder kop. Het was een kakofonie, of beter gezegd: een klereherrie. Ik kan daar slecht tegen.
Over Antropologie 23 – Boeddhisme en geld
In het voorgaande artikel heb ik het over geld gehad. Ook boeddhisten komen gedurende hun aards bestaan met geld in aanraking. Als boeddhist maak je nu eenmaal deel uit van een wereldwijd financieel systeem. Hoe kun je je daar op een goede manier toe verhouden? Je kunt voor ‘geld’ ieder willekeurig ander woord invullen. Geld op zich is geen probleem, net zo min als een tafel, een stoel, een bord of een theelepeltje. Het gaat altijd om gedrag. Hoe ga je met iets om. Daar staat of valt alles mee.
Een paasgedachte?
Daar gaan we weer. Niet omdat ik daar zelf zo’n behoefte aan heb, maar doordat het iedere keer weer ter sprake komt. YOLO… ofwel: je leeft maar één keer. En omdat je maar één keer leeft, enzovoorts…
Gesprekjes: Zeuren
“Weet je,” zegt buurman. “Ze zeuren altijd. Dit zijn huurhuizen. Dat betekent dat de huizen niet van de mensen zijn die erin wonen, maar van de verhuurder. Als ie niks doet, beginnen de huurders te zeuren dat ie niks doet en als ie wel wat doet zeuren ze dat ie wat doet. Het is nooit goed of het deugt niet.”
Ik heb Boeddha omgelegd
Waar heb je dat vandaan? Waar heb je dat gehoord? Gelezen? Gezien? Allemaal vragen waarop ik slechts één antwoord heb: “Weet ik niet meer.” Daarop krijg ik vaak commentaar want als ik geen bron kan leveren, is het blijkbaar niet waar, of niet echt, of in ieder geval niet serieus te nemen. Daar denk ik dan het mijne van, en vaak is dat: “Mij een zorg of je het serieus neemt of niet.”
Over Antropologie 22 – Geld
In vooroorlogs Duitsland kon je met bankbiljetten je gat afvegen, doordat de op die biljetten afgedrukte waarden gewoon nergens meer voor stonden. Anders gezegd: gewoon toiletpapier was ‘duurder’. Kan zoiets ook in Nederland gebeuren. Ja. Dat kan. Maar wees niet bang: waarschijnlijk ga je het niet meemaken. Maar zeg nooit ‘nooit’.
Gesprekjes: Gelul
“Jij lult ook maar wat …” zei een goede kennis laatst tegen mij. “Ik neem jou niet meer serieus!”
