Het jaar 2021 – dag 71 – zwanger

Deze week was ik bij mijn medisch pedicure, ik vind het altijd een genot om 1 keer in de 6 weken bij haar in de stoel te zitten en mijn voeten te laten behandelen. Het gaat om het wegsnijden van eelt en het knippen van voetnagels. Er zijn gelukkig nooit medische klachten. Het valt me overigens op dat de laatste maanden de nagels minder hard groeien, ik weet niet waarom.

Mijn pedicure wordt over een tijdje oma dus we kwamen te spreken over zwangerschappen. De lusten en de lasten. De moeder van mijn kinderen heeft geruime tijd in een ziekenhuis gelegen, als een mummie ingebakerd, om onze ongeboren zoon in de baarmoeder op z’n plaats te houden. En nooit klagen daarover. Zo kletsten we door.

Deze week bedacht ik- mijn ouders hadden zes kinderen, onder wie ik, dat mijn moeder zo ongeveer in totaal 5 jaar zwanger is geweest. Ja, een mens gaat vreemde rekensommetjes maken als hij geïsoleerd leeft door de corona. Ik kan wel bedenken hoe dat voelt want ik ben al sinds mijn dertigste een stevig stuk boven mijn gewicht dat daar voor staat. De Dikke Man.

Nou ja, ik zit in de stoel van de pedicure en ik zeg tegen haar: ‘Mijn moeder is 5 jaar zwanger geweest.’ Het schaven aan de hoeven stopte direct, ze keek me ietwat vreemd vragend aan tot ik het besefte. ‘Ik bedoel in totaal, hoor, van zes kinderen’. En toen moesten we beiden lachen, heel bevrijdend lachen door de lol, als een soort bevalling.

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak,  woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren.  Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.