De stapel kookboeken waaruit ik voor deze rubriek wil koken wordt groter en groter, de werkelijkheid is dat ik meestal op vrijdagavond na een drukke werkweek pas stilsta bij wat ik afgelopen week gekookt heb, en dat zijn vaak variaties op recepten die al in het BD hebben gestaan. Ik ben gelukkig wel zo snugger dat ik af en toe een foto maak van mijn bord. Zo staat er ook een boek over de zen keuken op mijn kookboekenplank, “Zen en de kunst van modern oosters koken”; ik ben niet verder gekomen dan de inleiding – waarin staat dat één van de principes van een zen keuken is dat deze brandschoon, opgeruimd en overzichtelijk is. Oei. Niets is minder waar als het gaat om mijn eigen keuken. Er is een uitdrukking: ‘zo schoon dat je van de grond kunt eten’. Dat zou ik bij mij thuis afraden.
Ludo – Zeewandeling (Thalassa)
…
Geen dood geen vrees (65) – Na een moedige strijd …
Niets geen moedige strijd of een moedig gedragen lijden. Dat is niet de bedoeling met deze laatste tocht die ik ga. Het liefst maak ik hem zo draaglijk mogelijk en liefst zo pijnvrij mogelijk. Op een gegeven ogenblik als de pijnmedicatie niet meer werkt, of als ik erg versuft ben, gewoon kunnen zeggen dat het genoeg is. Ik heb een prachtig leven geleefd en nu mag dat eindigen. Wat een rijkdom dat dat hier in Nederland mogelijk is!
De wijsheid van de hardloper
Als je naar de bodem wilt moet je duiken.
De natuurlijke gang van het leven (III)
Er huist ook een idealist in mij. Hij streeft naar een toestand van volkomenheid en heeft zo zijn voorstellingen van het volmaakte. Wanneer de idealist doordraaft, wordt hij moralist. Dan hoort iets zo en niet zo, dan wordt zijn kijk op de werkelijkheid dé werkelijkheid en dé waarheid. Met als gevolg verstarring die fysiek voelbaar is.
Klimaatmars roept luider dan ooit: Jetten, stop met fossiel
De gespannen geopolitieke situatie die de fossiele prijzen omhoog jaagt en een zomer waarin extreme hitte en droogte wereldwijd alle records braken, maken de boodschap van de Klimaatmars urgenter dan ooit. De oproep om te breken met fossiel is in alle lagen van de samenleving te horen. Dat blijkt uit in mei gepubliceerd onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau. Bovendien is er volgens wetenschappers geen tijd meer te verliezen, omdat we nog sneller dan eerder voorspeld te maken hebben met extreme hitte en droogte, hier en elders ter wereld.
Milieudefensie wint eerste stap in Klimaatzaak tegen ING
Milieudefensie eist dat ING, als grootste bank van Nederland, stopt met het financieren van olie- en gasbedrijven die nieuwe projecten starten, en dat ING zijn uitstoot vermindert in lijn met de reductiepaden van het Internationaal Energieagentschap en het IPCC.
Vrijdag Zindag – Hyperpolitiek
Dinsdag is er weer een troonrede met bijbehorende begroting. De minderheidsregering heeft grote moeite meerderheden te vinden voor haar plannen. Om de hoek staat een kabinetscrisis geduldig te wachten. En dat terwijl er landelijk en daarbuiten allerlei urgente crisissen spelen die om effectief beleid schreeuwen en het niet krijgen.
Vertrouwd raken met de dood
Meditatie op de dood is een oefening waarin we geleidelijk vertrouwd raken met onze eigen sterfelijkheid. In het boeddhisme wordt deze beoefening maraṇasati genoemd: sati betekent aandacht, opmerkzaamheid of bewustzijn, en maraṇa betekent dood. Maraṇasati wordt daarom vaak vertaald als ‘mindfulness van de dood’ of ‘de herinnering aan de dood’. Een beoefening waarin we ons bewust worden van het onontkoombare feit dat dit leven eindig is.
Eet mij niet. Hoe stapt Amsterdam over op een diervriendelijk menu?
Dierenliefde, gezondheid, klimaatcrisis en culinair enthousiasme: we hebben veel redenen om steeds minder vlees en zuivel te eten. Aan de vooravond van Werelddierendag staan we stil bij onze relatie met dieren en gaan we in gesprek over een nieuw plantaardig menu voor de stad. Hoe maken we gezamenlijk die cultuuromslag?
Geen dood, geen vrees (64) – Lijden en doodgaan
Het is bijzonder om te zien hoe mijn leven in vier weken helemaal veranderd is. Van nog volop in het leven staan en nog veel willen doen (denken nog te kunnen doen), tot bezig zijn met de laatste aspecten van deze menselijke tijdelijkheid.
De wijsheid van de zalm
Soms gaat hij met de stroom mee, soms ertegenin.
