Gevoelens van zogenoemde romantische liefde hebben de neiging dezelfde gebieden in onze hersenen te activeren als ook met cocaïne het geval is. Maar een nieuw onderzoek toont aan dat onbaatzuchtige liefde – een diepe en echte wens om het geluk van anderen te bevorderen – die gebieden in onze hersenen een heel andere ervaring laten ondergaan.

Als we echt onbaatzuchtig het beste voor het welzijn van anderen willen, geeft dat een heel ander gevoel van opwinding dan die we kennen als we een tweet van een verliefde partner krijgen, omdat het niet om onszelf gaat, legt Judson Brewer uit. Hij is voormalig onderzoeker van de afdeling psychiatrie aan de Yale University en nu verbonden aan de Universiteit van Massachusetts.

De neurologische grenzen tussen deze twee soorten liefde worden duidelijk in fMRI-scans van ervaren mediteerders. De ‘beloningcentra’ van de hersenen die sterk worden geactiveerd door het gezicht van een verliefde partner, of foto van cocaïne, zijn bijna volledig uitgeschakeld wanneer een meditator is geïnstrueerd om teksten als ‘moge iedereen gelukkig zijn’ te reciteren. Dergelijke mindfulness meditaties zijn verbindende hechtingen in het boeddhisme en worden nu algemeen beoefend in westelijke stress vermindering programma’s.

Deze onbaatzuchtige liefde voor anderen — in de persoon van religieuze figuren zoals moeder Teresa of de Dalai Lama — staat lijnrecht tegenover de angst bij verliefden om de ander te verliezen na een ruzie of scheiding. De onbaatzuchtigheid van deze beoefening- zonder er iets voor terug te verlangen, schept zijn eigen ‘beloning’ in de geest en houding van de mediteerder. Zelfs door alleen maar de deur open te houden voor een ander in een warenhuis. Het gaat om een onbewuste handeling in het kader van onbaatzuchtige liefde.

Bron Yale University

Categorieën: Achtergronden, Opmerkelijk, Columns
Tags: , , , , ,

Lees ook:

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

1 reactie op Deur open houden levert meer op dan angst om de ander te verliezen

  1. Sjoerd schreef:

    De Dalai lama vind ik een inspirerend voorbeeld, met moeder Teresa heb ik veel meer moeite als voorbeeld van onbaatzuchtige liefde en zorg door de aandacht in recente publicaties (Volkskrant 06-03-2013) over de bij haar ontbrekende interesse en zorg voor het psychisch en lichamelijk welzijn en de gezondheid van de in haar “ziekenhuis” opgenomen patiënten.

    “Onderzoekers: Moeder Teresa was helemaal niet zo heilig
    Door: Sacha Kester − 06/03/13, 16:47
    © AFP. Moeder Teresa in 1995

    Ze was een levende heilige en is door het Vaticaan ondertussen zalig verklaard: Moeder Teresa, de vrouw die zichzelf inzette om de allerarmsten te helpen en zichzelf daarbij volledig wegcijferde. Maar was ze wel zo goed? Een team van Canadese onderzoekers komt volgens de Times of India tot de conclusie dat haar gedrag ‘dubieus’ was, evenals haar politieke contacten.

    De studie is geplaatst in Religieuses, een Frans tijdschrift dat onderzoek naar religie en wetenschap publiceert.

    Volgens de onderzoekers was het werk van Moeder Teresa er vooral op gericht om het menselijk lijden te huldigen, in plaats van het te verlichten. Ze noemen haar ‘alles behalve een heilige’, een vrouw die gul was met gebeden, maar gierig als het aankwam op het besteden van de vele miljoenen die ze binnenhaalde. Er zouden ook grote sommen geld naar ‘geheime bankrekeningen’ zijn overgemaakt.

    Dr. Serge Larivee en Dr. Genevieve Chenard van de Universiteit van Montreal hebben 300 documenten geanalyseerd en daarin details gevonden die in strijd zijn met het imago van de non.

    © AFP.
    Sterfhuizen
    Zo waren er rond de tijd dat Moeder Teresa overleed 517 ‘huizen voor de stervenden’, waar de allerarmsten hun laatste dagen konden doorbrengen. Volgens artsen die deze plaatsen bezochten, was het er smerig en hadden de huizen een tekort aan voedsel, medicijnen en mankracht. Toen Moeder Teresa zelf ziek werd, werd ze behandeld in een modern, Amerikaans hospitaal. Geld kan het probleem niet zijn geweest, omdat Moeder Teresa honderden miljoenen aan donaties ontving.

    Dat geld kwam soms uit twijfelachtige hoek: de non accepteerde bijvoorbeeld donaties van de Haïtiaanse dictator Duvalier onder wiens bewind (1957 – 1986) meer dan 30.000 mensen om het leven zijn gekomen.

    Ook het wonder (wat moet heeft plaatsgevonden voor het Vaticaan iemand zalig kan verklaren) dat Moeder Teresa heeft verricht is volgens de onderzoekers twijfelachtig. De buikpijnen van de Indiase Monica Besra zou zijn verdwenen op het moment dat ze had gebeden tot een medaillon met een foto van Moeder Teresa. De artsen van de vrouw zeggen echter dat de cyste en de tuberculose waar ze aan leed, dankzij hun (reguliere) behandeling was genezen.

    ‘De populariteit van Moeder Teresa was toen echter al zo groot, dat ze onaantastbaar was’, zegt onderzoeker Larivee. ‘Ze was eigenlijk al heilig verklaard.”