Eergisteren liep ik heerlijk buiten in de zon en besefte me opeens dat dit dus waarschijnlijk mijn laatste lente in deze manifestatie is. Ik genoot van de warme zon, het opkomende gewas, voelde een immense dankbaarheid en had weer een – steeds vaker voorkomende – heelheidservaring. Dankbaarheid dat ik ruim zeventig jaar op deze aarde heb mogen zijn zonder oorlog, zonder ernstige ziekte, hier in Nederland.
vrienden
Ksaf – De kunst van het geluk 2
Een mooie boeddhistische term die ik pas recent leerde kennen is ‘het veld van verdienste.’ Hoe meer positieve daden we stellen, hoe groter ons ‘veld van verdienste.’ Dat veld groeit enkel als onze positieve daden het gevolg zijn van een morele training en niet van tijdelijke goede bedoelingen.
Ksaf – Vertrouwen en overgave
Ik heb zelf ook lang geloofd dat de prijs voor het gaan van mijn eigen weg eenzaamheid was. Tot ik leerde dat een paar goede vrienden genoeg zijn om zowel authentiek te zijn als me verbonden te voelen. Soms, als mijn verstand en gewoonten niet meer tegenpruttelen, merk ik tot mijn verbazing dat ik me zomaar kan overgeven. Niet alleen maar spontaan, zoals bij een kind, of bij de paar mensen die ik vertrouw, maar ook aan mensen en situaties die ik niet in de hand heb. Soms wordt je bedrogen, maar veel vaker blijken mensen goed te willen doen.
Peter – Kaarten en legenda’s
Vandaag zou mijn zoon komen, maar hij belde af. Dringende bezigheden elders. Nog zo’n man van kaarten en legenda’s. Hij reist graag en veel, net als ik vroeger. We zijn allebei van de plattegronden. We weten overal de weg. En als we verdwalen, laten we ons leiden door elfen en trollen, en fluisterende sirenes. Zo vinden wij onze weg in de wereld.
Peter – De eeuwige jonkojongen
Jaren geleden maakte ik in het Venrayse Mgr. Goumanspark een foto waar ik maanden in geïnvesteerd had. Te zien was een bankje, de onderbenen van een getinte landgenoot en wat blikjes en peuken. De jonkojongen, zoals ik hem noemde, wou per se niet herkenbaar op de foto.
Peter – Woorden vergeten om te kunnen praten
“Waar vind ik een mens die woorden vergeet, opdat ik met hem praten kan?” Aan die woorden van de Chinese Tao-meester Zhuang Zi moest ik denken toen ik vannacht wakker lag door de 40 nietjes in mijn amputatiestomp. Ik ben er altijd van overtuigd geweest dat taal een gebrekkig communicatiemiddel is. Voor tal van emoties en gevoelens ken ik geen woorden. Op de journalistenschool schreef ik een scriptie over de ontoereikendheid van taal om de werkelijkheid uit te drukken.
Boeddha in de bajes – ‘gedetineerden hebben hier geen echte vrienden’
Cuong Lu: De gevangenis is een zeer uitdagende omgeving. Je eigen beoefening wordt continu enorm op de proef gesteld. Om als boeddhistisch geestelijk verzorger te werken moet je echt een goede, gevorderde beoefenaar zijn. Je moet echt zonder oordeel kunnen zijn. Je hoort en ziet de verschrikkelijkste dingen die door mensen zijn gedaan.
Vertrouwen en overgave
We leven in een wereld van illusies, de schijnwereld van ons ego. Een volledig, vrij bewustzijn zoals dat van een Boeddha lijkt onbereikbaar. Elke keer als ik tot inzicht kom, is dat voor even, meteen neemt een nieuwe illusie mij te grazen. Elk verlangen om te ontsnappen draait uit op een nieuwe teleurstelling, mijn ego is zo sterk dat oude gewoonten en illusies telkens weer de overhand nemen.
Het jaar 2020 – dag 204 – wekerom
De mooie zomer van 1972 en huisje De Merel.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Pakketje
Ik woon in een dorpje op nummer twintig en vulde dat braaf in op het on- line-formulier. Alleen: het moderne uitvloeisel van de goeie, ouwe PTT was het niet met mij eens dat ik op twintig woonde, en eiste dat ik een ‘A’ zou toevoegen. Dat weigerde ik, want ik woon niet op ‘A.’
Onthechten
Onthechten en onthecht leven verschilt slechts in details met een leven in gehechtheid. Het verschil zit hem in het jezelf en daardoor ook anderen vrij maken en vrij laten, waardoor alles en iedereen alle ruimte en vrijheid krijgt te zijn wat het is.
Religieus trauma syndroom – jaren van depressie, angst en woede
Marlene Winell: ‘Religieuze indoctrinatie kan enorm beschadigend zijn, en het breken met een autoritair soort religie kan beslist traumatisch zijn. Het betekent een compleet overhoop halen van iemands beeld van de werkelijkheid, inclusief de eigen identiteit, die van andere mensen, het leven, de toekomst, alles.’
