De vergetelheid begint voor je geboorte.
sterven
Hoe je je begrafenis regelt zonder iets te regelen
Uitvaart a la carte blanche.
Hoe moeten wij sterven? Indruk maken op de nabestaanden
Je laatste toneelstuk.
Wat is waardig sterven? Waardenloosheid als waarde
Geen eer aan te behalen.
Hoe moeten we sterven? Waardigheid als waarde
Berustend en liefdevol tiernd en vloekend.
‘Eigenlijk is het goed nieuws dat we ooit dood gaan’
Eigenlijk is het goed nieuws dat we ooit dood gaan. De dood geeft namelijk waarde aan ons leven. Als we eeuwig zouden leven, dan maakte het totaal niet uit wat we zouden doen of laten. Het einde van dit menselijk leven geeft urgentie aan alles wat we doen.
Het jaar 2026 – dag 34 – feyenoord
Het ziekenhuis als de hel op aarde.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Waarom je nooit te vroeg, op tijd of te laat kunt sterven
Behalve in gedachte.
Hoe de dood tevergeefs om het leven kwam
Te vroeg, te laat of toch op tijd?
Vijf meditaties op dodelijke haat
Stel, er bestaat een liefdespil om een eind te maken aan de haat tussen jou en je grootste vijand. Zou je hem nemen?
Drie meditaties op onsterfelijkheid
Zou je je huidige partner durven vertellen dat je liever niet voor eeuwig samen blijft?
Memento vivendi: gedenk te leven – vijf meditaties op je toekomst
Hoelang duurt nog even?
Memento mori: gedenk te sterven – vijf meditaties op je einde
Meditatie, in de oorspronkelijke Latijnse zin van het woord, betekent ergens bij stilstaan, iets overdenken, beschouwen, in gedachte meemaken, op je laten inwerken, doorléven, tegelijk kijkend naar je reacties en erop reagerend, reflecterend.
De dokter gaf haar nog een week
Moeder leefde nog een maand.
Wat mis je als je dood bent?
Overwegingen bij het overlijden.
Geen dood, geen vrees (82) – Tranen
Wanneer je je beseft dat alles niet meer zo gaat zoals je het kon dan is dat een hard gelag. Dan kun je de mooiste dingen schrijven; dan kun je schrijven dat je niet bang hoeft te zijn voor de dood omdat er geen angst hoeft te zijn. En toch is die er (ook).
Geen dood geen vrees (68) – Juist sterven
Juist sterven is voor mij, zelf kunnen bepalen hoe en op welke manier deze manifestatie ten einde komt. In onze westerse cultuur wordt het erg belangrijk gevonden dat we zo lang mogelijk blijven leven. Soms wordt dat ook nog eens bepaald door de beschikbare medicijnen en de kosten daarvan.
Gecondoliteerd met je doodgeboren kindje
Meester Nitwit over het verschil tussen blijde verwachting en volle verwachting.
Toch nog onverwacht…
Pas geleden kreeg ik van mijn moeder een mooi setje gouden pennen cadeau. Een vulpen en een balpen – samen in een zwartleren etuitje – die nog van mijn opa waren geweest. Bijna stiekem schoof ze ze me toe, net zoals zij ze zelf ook bijna stiekem van mijn opa gekregen zal hebben. “Hier meisje, neem jij die maar mee…” Stiekem, niet omdat niemand het mocht weten, maar wel omdat het onderdeel was van die laatste grote opruiming die je aan het eind van je leven houdt. Als voorbereiding op het naderende afscheid. En dat gaat natuurlijk niemand wat aan.
Renske haiku 13 – intens
…
‘Tibetaanse boeddhistische geleerde na zijn dood 28 dagen in thukdam’
Hoewel zij klinisch dood worden verklaard, tonen de organen van deze overledenen dagen of weken geen teken van bederf.
Thukdam: Wat is leven? Wat is dood?
‘Not the End’ is het project waaraan radiomaker en beeldend kunstenaar Menno Bijleveld (1966) in de zomer van 2016 twee maanden heeft gewerkt om beter zicht te krijgen op vragen als: Wat is leven? Wat is dood? Kan ons sterven overstegen worden? Is er bewustzijn dat doorgaat na onze dood? Not the end was de hele maand augustus binnen en buiten het Gastatelier Louwrien Wijers in het Friese Ferwerd te zien en te horen.
Menno – ars moriendi
Meneer Van Hall slaapt. Menno ’s maag rommelt. Zijn darmen spelen op. Hij wil naar het toilet, maar durft niet om aflossing te vragen en blijft daarom maar zitten. Hij maakt zijn hand voorzichtig los en zoekt de polsslag van de patiënt. Zesennegentig slagen per minuut telt hij. Menno zucht, schuift zijn stoel een beetje naar achteren en begint allerlei figuurtjes in het witte pleisterwerk van het plafond te bestuderen. Hij voelt zich slaperig worden.
Menno – tegengehouden
Het kan niet anders of zijn ouders horen hoe allerlei gevoelens hem de adem benemen en hem de strot dichtknijpen. Hij is ongelooflijk blij dat opa hem moet hebben gevoeld en gehoord, zoals Aya haar vader voelde en hoorde in haar slaap. Maar hij is ook boos op zijn grootvader, omdat hij hem heeft verraden aan zijn ouders, door zijn naam te noemen. Hij voelt een intens verdriet opkomen om wat er staat te gebeuren.
