In de ultieme dimensie zijn we nooit geboren en zullen we nooit sterven. In de historische dimensie leven we in vergetelheid en zijn we zelden springlevend. We leven als doden.
serie
Jan Veenendaal – Geen dood, geen vrees (8) – Schemerzone
De schemerzone tussen hoop en vrees wordt het leven met kanker vaak genoemd. Het is inderdaad een diffuse wereld. De artsen vertellen me dat ik erg ziek ben maar ik heb nergens last van.
Jan Veenendaal – Geen dood, geen vrees (1) – euthanasie
Samen met mijn partner naar de huisarts om mijn euthanasie te bespreken. Voor mij is het niet de eerste keer. Ieder jaar praten we er wel een keer over. Dit is de eerste keer dat het echt dichtbij is en de eerste keer dat we met z’n drieën zijn.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie 74
Nadat ik in Sri Lanka het boeddhisme had ontdekt, heb ik veel gestudeerd, gemediteerd, en zelfs boeken geschreven. Maar de leer, de uitgangspunten, het achtvoudige pad: ze hielpen me niet van m’n angst af. Rationeel gezien is het boeddhisme helder voor me, maar het gevoel komt niet. Inzicht leidt op dit punt bij mij niet tot rust
Boeddistische doeners en denkers – de serie 71
Ik ben verder niet zo’n hele goeie boeddhist. Ik zit niet dagelijks op mijn matje, kan me nog opwinden over de gang van zaken in de wereld en krijg pukkels van mensen die Lord Buddha zeggen.
Over Antropologie 33 – Antropomorfisme
Het onzichtbare zichtbaar en onkenbare kenbaar maken. Dat kom je vooral in religies tegen. God wordt afgebeeld als een oude wijze man met een baard. Het kwaad wordt een rood mannetje met horens op zijn kop en bokkepootjes onder zijn gat. Engelen krijgen als antropomorfisch beeld een schattig babylijfje met vleugeltjes dan wel een mooi queer lijf met een harnas aan. Om maar wat te noemen. Al dat soort afbeeldingen zijn zo algemeen bekend geworden, dat menigeen ze verslijt voor ECHT. De zielen van overleden mensen worden soms afgebeeld als transparante minimensen, skeletten of pratende lichtbolletjes. Alles kan, zolang het maar ‘menselijk’ blijft!
Boeddhistische doeners en denkers (59) – de serie
‘Me zo te voelen (goed genoeg) is lastig omdat ik meen dat mijn naasten druk op me uitoefenen het naar hun zin te maken. Ik ben weer geneigd om me aan te passen, zoals ik dat mogelijk mijn hele leven al heb gedaan.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie 41
Sonja Jodo Nijon: ‘Ik wend m’n blik af, voel gêne. Voel me een klein kind, de slechtste leerling uit de klas.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie 39
Het was al (lang geleden) voorgekomen dat ik zittend op dat kussen in mezelf een vage angst ontdekt had. En die angst is met de meditatie verminderd. Dat was mooi meegenomen en alleen maar daarvoor was het de moeite waard te gaan zitten. Maar had ik echt gemediteerd? Was ik tot mijn ware natuur doorgedrongen?
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (33)
Marga de Jong: ‘En hoe doe ik dat? Hoe kan je ontsnappen zoals ik het wel eens voel. Om eerlijk te zijn, ik weet het niet. Zoeken, zoeken en nog eens zoeken. Maar de lijfspreuk van mijn ego is: Ja heerlijk zoeken en vooral niets vinden.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (26)
Vera Verbist: ‘Waarom ik het pad van Boeddha wens te volgen? Het is al heel lang dat ik nadenk over onze rol als mens hier op aarde. Waarom lijdt de ene mens meer dan de andere? Wat gebeurt er met onze ziel nadat we overlijden?’
Boeddhistische doeners en denkers (21) – de serie – de vrolijke Meester
Madelon Hooykaas: ‘Heel onverwachts haalde hij een fles biiru (Japans voor bier) onder de tafel vandaan. Na enkele glazen bier vroeg de Meester of ik wilde blijven lunchen.’
