In de troonrede werd door de koning terecht gewezen op het grote belang van de participatie-samenleving, een bekende gedachte die al in 1991 door Wim Kok werd gelanceerd. Het is zeker een mooi ideaal nu de verzorgingsstaat onbetaalbaar dreigt te worden, maar het is de vraag of het haalbaar is. Participatie vraagt om verantwoordelijkheid en ruimte voor eigen initiatief.
Paul de Blot
Is homoseksualiteit een probleem?
Vriendschappelijke benadering kan het beste begrip voor elkaar scheppen .
‘Laat de mensen werken en zorg in de eerste plaats voor werkverschaffing’
In een crisis liggen altijd nieuwe kansen en mogelijkheden. De kunst is om er gebruik van te maken. Hoe doen we het?
Het verloren gaan van het menselijk gezicht…
Het is alsof we behandeld worden als machine-onderdelen, zoals Charlie Chaplin dat zo concreet weergaf in zijn film Modern Times.
Alles moet groter
Er zijn kleine scholen die het heel goed doen ofschoon ze zich niet houden aan de voorgeschreven normen. Door hun kleinschaligheid is de persoonlijke inzet vaak creatiever en de samenwerking beter.
Hebben kinderen nog rechten?
Ik las in de krant het trieste verhaal van een Marokkaanse moeder die al enkele weken in vreemdelingendetentie zit, in afwachting van haar uitzetting. Ze is al tien jaar met een Nederlander getrouwd maar kan geen verblijfsvergunning krijgen omdat haar man een te laag inkomen heeft.
Wat doe ik zelf om het welzijn van mijn omgeving te vergroten?
Democratie vormt de grondslag van de Nederlandse politiek, maar jammer genoeg zijn we ons van haar geestelijke kracht niet altijd bewust.
De zakelijke kroning en de uitstraling van warme menselijkheid
In de zakenwereld krijgen de stakeholders wel grote aandacht maar twee belanghebbenden worden vaak over het hoofd gezien: dat is de familie en de eigen persoonlijke verantwoordelijkheid
Een nieuwe koning
Het koningsfeest is geen louter sociaal gebeuren, maar ook een dieper spiritueel proces van eenwording van een volk, waarbij vooral gastvrijheid van het hart een belangrijke waarde is.
Digitalisering van de mens
De crisis krijgt angstwekkende vormen en er ontstaat paniekvoetbal in het beleid. Men denkt vaak de problemen gemakkelijker te kunnen oplossen door te bezuinigen, door mensen te ontslaan, door efficiënter te werken.
Een ziek geldsysteem kan zichzelf niet genezen. Alleen mensen kunnen dat.
Niemand kan ontkennen dat we in een diepe crisis zitten en dat er iets moet gebeuren.
Drie maanden huur niet betaald, op straat gezet
Ik heb me afgevraagd of een tehuis, het zich thuis voelen, niet een fundamenteel recht is van iedereen. Het diepste verlangen van ieder mens is de behoefte om zichzelf te kunnen zijn. Dan voelt iemand zich thuis.
Onheil? We vergeten dat het om mensen gaat…
In Woerden ontdekt een wethouder dat een probleemgezin wordt behandeld door tien tot zeventien hulpverleners met verschillende uitgangspunten. Een kind in nood dat verknipt wordt in zeventien elementen: wat blijft er over van het kind-zijn en zijn menselijke karakter?
Politiek en bedrijfsleven: meer aandacht voor het gezin
Het is niet alleen de taak van de politiek om het welzijn van het gezin te waarborgen. Het hoort ook tot de verantwoordelijkheid van de bedrijven om hieraan te werken. Een beschouwing van prof. Paul de Blot.
Duurzaamheid door liefde
Ieder van ons wordt bewust of onbewust bezield door de droom om lang en gelukkig in liefde te leven. Dat is een menselijke beleving van spirituele duurzaamheid.
‘Een kop koffie, omdat ik van je hou’
De crisis slaat hard toe en de bezuinigingen blijven een onheilspellende bedreiging voor menig huishouden. Velen voelen zich arm en radeloos.
