Gedachten. Soms klinken ze als het onafgebroken gemurmel van een niet al te snel stromende beek. Soms als een woeste waterval. Soms voelen ze als elektrische impulsen (wat het trouwens ook zijn) die luid en knetterend in mijn hoofd voortrazen. Of een gedachten-explosie. Beelden, geluiden, herinneringen, associatiereeksen, gevolgd door analyses en oordelen.
oordelen
Is het jouw schuld dat er oordelen in je opkomen?
En is het jouw schuld dat je het oordelen veroordeelt?
Hoe je tot niet-oordelen komt en er voorbij gaat
Afleren tot je af bent.
In het hele universum ligt geen grassprietje verkeerd of goed
Spiritualiteit voor tuiniers.
Justin Otting van De Goeikamer: ‘We doen iets wezenlijks voor een ander.’
In het Brabantse Aarle-Rixtel ligt dagbesteding De Goeikamer naast een fraai gerenoveerde monumentale langgevel boerderij. De plek biedt jongeren en volwassenen met gedrag-, leer- en/of psychische problemen een professionele dagbesteding. ‘Met dit leven betekenen we tenminste iets voor een ander.’
Drie maal scheepsrecht
Mijn boeddhistische thema in deze column gaat over oordelen als: Dit is boeddhistisch en dàt is on-boeddhistisch.
Kleurdoos te koop. Enkel zwart en grijs ontbreken…
Er is een enorm grote groep mensen die zorgt voor een ander of zelfs voor anderen!
Onbezoldigd, onverzekerd, zonder voordeel te zoeken, gewoon vanuit een reflex onder de huid van de samenleving. Zij zijn de bloedsomloop die zuurstof brengen in onze wereld, zowel zij die helpen als zij die ze met open armen ontvangen. Hulp die verder kijkt dan een tekort, ziekte, handicap. Je ziet dan zoveel tinten kleur! Een stralenkrans van een regenboog, spetterende stukjes van liefde, als de kleuren die geslepen diamanten weerspiegelen of een prisma weergeeft.
Boeddha in de bajes – Spirituele verdieping
In november 2023 overleed Jan Veenendaal, vaste columnist en schrijver voor het BD. Hij bezocht jarenlang als vrijwilliger (langgestrafte) gedetineerden in gevangenissen en justitiële inrichtingen. Als boeddhist kwam hij van zijn kussen af. De komende tijd herplaatsen we zijn teksten over zijn gesprekken en inzet voor gedetineerden – en andere teksten, die hij onder meer schreef onder het pseudoniem Jacob Nieuwersluis.
Ferdie Westen beoefent de kunst van het niet weten
Blijkbaar doet hij met dit uitgangspunt inspiratie op uit een onuitputtelijke bron, zich overgevend aan de beweging van het leven zelf, bewogen door de heiligheid van al wat is. ‘Als mens’, zegt hij, ‘zie ik maar een klein stukje van een gekleurde werkelijkheid en wat ik niet weet is overweldigend. In mijn werk zoek ik niet belaste beelden voor het sacrale, het grotere, dan ik.’
Peter – Pre birth face
Onderstaande poging tot een prozagedicht vat de tijd samen dat ik aan zenmeditatie deed, en wat ik ervan leerde. Ik mediteerde een jaar lang in een groep en ging daarna thuis verder. Zo fanatiek, dat ik er rand-psychotische verschijnselen van kreeg.
Jasper – ’t Is maar wat je te horen krijgt’
Hier komt een ander punt van beoordeling naar voren. In de discussie in Nederland kiezen de rechtse politici, met name van VVD, BBB en de minister-president simpelweg voor het modelletje ‘van Israël is oké en lijdt en dus wij tonen onze solidariteit daarmee.’ En de demonstranten die Palestina steunen worden als simpele pubers en als antisemieten weggezet.
De kunst van het oordelen
Zonder fijngevoeligheid, zijn we ziende blind en horende doof. En denken we dat ons oordeel oprecht en juist is. Juist een twijfel kan verdieping geven: oordelen als kunst.
