Tussen per ongeluk en expres vind je de deur naar non-dualiteit.
niet-weten
Artikelen over spiritueel niet-weten
Doe je ooit iets expres expres?
En zo ja, doe je dát dan expres?
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 6 – Hoe Boeddha met een bloem een opvolger koos
Tijdens een bijeenkomst op de Gierberg rolde Boeddha een bloem heen en weer tussen duim en wijsvinger. Mahakashyapa glimlachte. Boeddha verklaarde: Dit is het wijsheidsoog, de geest van nirwana, de vorm zonder vorm, de poortloze poort van de leer. Niet over te dragen door woorden, alleen van hart tot hart. Mahakashyapa is mijn opvolger.
Kun je ervoor kiezen om opzettelijk boos te zijn?
Zijn jouw gevoelens wel van jou?
De vogel die liever het vliegtuig nam
Waarom je geen vleugels nodig hebt.
Brabbel en Krabbel
C.V. van een o.h.
Van gat tot gat, drie vormen van verstrooiing op je levenspad
Hoe de stof vergeest en de geest weer verstoft.
De dementie van alledag, 12 en slot. Geheugenbeperkingen en anosognosie
Gebrek aan ziekte-inzicht is een veel voorkomend symptoom van klinische dementie in een gevorderd stadium. De patiënt weet niet dat hij dement is. Het is een vrijwel universeel symptoom van de dementie van alledag. Mensen hebben geen idee hoe weinig ze weten en kunnen. Ze zien het niet of willen het niet weten.
De dementie van alledag, 11. Beperkingen van je andere zintuigen
Van de meeste gebeurtenissen in je lichaam weet je niets, je hebt er geen zintuigen voor – heel die oneindig ingewikkelde machinerie waarop je bestaan berust speelt zich af buiten je bewustzijn.
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 5 – Aan je tanden in een boom hangen
Meester Xiangyan zei: Zen is als een man die met zijn tanden aan een tak hangt terwijl zijn handen en voeten nergens houvast vinden. Een generaal van de keizer vraagt hem waarom Bodhidharma naar China kwam. Geeft hij antwoord dan valt hij, zwijgt hij dan faalt hij. Wat nu?
De dementie van alledag, 10. beperkingen van je gezichtsvermogen
Van de meeste gebeurtenissen in de buitenwereld weet je niets. Je hebt er geen zintuigen voor, of je zintuigen zijn te beperkt.
De dementie van alledag, 9. Homo inferior
Zo versta je de meeste talen niet en ken je de meeste woorden van je moedertaal niet eens. Je hebt de meeste boeken niet gelezen, de meeste opleidingen niet gedaan, de meeste vakken niet geleerd, de meeste vaardigheden niet opgedaan. Bijna overal op aarde weet je je weg niet te vinden en jezelf niet te redden, je zou er geen jaar, geen maand, soms geen dag overleven.
De dementie van alledag, 8. Homo superior, supermens
Even voorstellen: Homo superior, supermens. Volmaakt functionerend dankzij een volmaakt verstand in een perfect lichaam…
De dementie van alledag, 7. Ik raak de weg kwijt
Het is schokkend hoeveel fouten ik de hele dag maak. Hoe beperkt mijn mogelijkheden zijn. Hoe vaak ik mezelf moet corrigeren. Hoe onlogisch mijn redeneringen zijn. Hoe onbetrouwbaar mijn geheugen is. Hoe verstrooid ik ben, hoe ongecoördineerd, hoe gedesoriënteerd, hoe gepreoccupeerd, hoe afwezig.
De dementie van alledag, 6. Ik raak dingen kwijt
Gedachteloos pak ik spullen op, gedachteloos doe ik er iets mee, gedachteloos leg ik ze neer waar ik op dat moment toevallig ben. Haarborstel, e-reader, handschoenen, oplader, oordoppen, ze zwerven als op eigen houtje door het huis. Alles, alles raak ik kwijt, keer op keer.
De dementie van alledag, 5. Ik kan maar één ding tegelijk
Bij het koken moet ik me beperken tot simpele gerechten. Meerdere pannen op het vuur, meerdere kookprocessen vervlechten tot één vloeiende reeks handelingen kan ik niet; ik ben een onverbeterlijke eenpanskok.
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 4 – Bij de baard van Bodhidharma
Toen hij een portret zag van Bodhidharma met baard zei meester Huoan: Waarom heeft die vent geen baard?
De dementie van alledag, 4. Ik ben onhandig
Ik struikel over mijn eigen voeten of over mijn wandelstok. Ik laat dingen uit mijn handen vallen. Mijn vingers blijven haken achter kledingstukken, lichaamsdelen, huidplooien, voorwerpen. Bij het haarwassen prik ik regelmatig met een vinger in mijn oog en als ik mijn gezicht was in een neusgat.
De dementie van alledag, 3. Ik ben vergeetachtig
Eigennamen, soortnamen, plaatsnamen – ik kan ze bijna niet onthouden. Heel wat mensen heten bij mij dinges, hoe-heet-ie en hoe-heet-ze (het geslacht weet ik meestal nog), heel wat dingen heten ding en dingetje (het formaat weet ik meestal nog), heel wat planten weet-me-nietje en die-met-die-blauwe-bloemetjes (de kleur weet ik meestal nog), heel wat plaatsen die-kant-op of waar-we-altijd-op-vakantie-gingen.
De dementie van alledag, 2. We zijn allemaal al dement
Van jongst af aan is ons verstand geneigd tot verstrooidheid, vergeetachtigheid, wispelturigheid, eenzijdigheid, ambivalentie, drogredeneringen, confabulatie, egocentrisme, zelfbegoocheling, zelfvergetelheid en zelfoverschatting. Als je denkt dat ik overdrijf moet je jezelf maar eens een poosje in de gaten houden, schrik niet.
De dementie van alledag, 1. Ik plas nog steeds in bed
Zoiets heb ik ongeveer eens per maand en altijd vraag ik me af of ik er later op terug zal kijken als het begin van mijn seniliteit. Direct daarop de vraag: ben ik ooit helemaal bij de tijd geweest?
De wastafeltest voor dementie
Laatste van vier zelftests.
De sandaaltest voor dementie
Derde van vier zelftests.
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 3 – Hoe de bediende zijn vinger verloor
Toen Juzhi ervan hoorde, liet hij de bediende halen en sneed hem zomaar een vinger af. Schreeuwend van pijn en schrik rende de jongen weg.
