Met mijn leeftijd van 55 jaar heb ik meer verleden dan toekomst. Toch vind ik mijn voorland een stuk interessanter dan mijn historie. Die ken ik nou wel, en biedt geen verrassingen meer. Maar wat mij te wachten staat, is een ongeopende doos van verwachtingen en verrassingen.
hoop
Documentaire Hungry Spirits laat zien hoe eco-pelgrims omgaan met klimaatzorgen
Wat doe je als zorgen over klimaat en natuur te groot worden om te negeren? In de documentaire Hungry Spirits volgt filmmaker Ulrike Helmer een bijzondere groep eco-pelgrims die bewust opzoekt wat de meesten liever niet zien: de plekken waar de vernietiging van onze leefbare aarde zichtbaar en voelbaar is.
Het jaar 2026 – dag 51 – hopi
Hopi en hoop…
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2026 – dag 49 – meditatief vallen
Een gevallen man en de bakker.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Er zit een barst in alles — over Leonard Cohen, gebrokenheid en heel worden
Leonard Cohen zong het bijna terloops:
“There is a crack in everything, that’s how the light gets in.”
Die zin wordt vaak geciteerd omdat hij troost biedt. Maar hij zegt ook iets ongemakkelijks. Niet dat alles uiteindelijk goed komt. Niet dat gebrokenheid verdwijnt. Wel dat juist waar iets scheurt—waar het niet meer klopt—iets anders zichtbaar kan worden.
Dat is geen optimisme. Het is realisme.
VrijdagZindag – Hoopvolle marge
In deze fase van de wereldgeschiedenis verschuift er weer eens van alles. Een nieuwe wereldorde wordt gezocht. Enerzijds gebeurt dat met wapengeweld, bijbehorende slachtoffers en onbeperkt verderf. Alle on-woorden kunnen van stal gehaald: onmenselijk, onzeker, onbeschoft, onbeschaafd – vul zelf maar aan.
Het jaar 2026 – een nieuwe, hoopvolle uitdaging
Het jaar 2025 was een jaar van spanning en tegenstellingen. Bij het Boeddhistisch Dagblad geloven wij niet in verschillen maar in ontmoeting, de dialoog, elkaar de hand reiken, niet in het overschreeuwen van elkaar. In het BD bieden we ruimte aan stemmen die elders geen of nauwelijks ruimte krijgen. Stemmen die verbinden, tot onderzoek uitnodigen.
Vrijdag Zindag – Fluisterhoop
De briljante mens blijkt een knoeier zonder overzicht te zijn. Kortzichtigheid nekt elke visie op de langere termijn. De overduidelijke klimaatcrisis wordt glashard ontkend. Politici lopen van lantaarnpaal naar lantaarnpaal, zonder het eind van de straat te zien. Lijstaanvoerders versmallen partijprogramma’s tot oneliners en veroordelen zo hun kiezers tot onmondigheid.
Gedachten over een Haiku 24 – anoniem
In deze haiku kan uit de bespiegeling in de eerste twee regels worden opgemaakt dat de dichter in de winter van zijn leven is. Die lijn wordt doorgetrokken naar de vorst in de laatste regel. Maar dat is wel wat voor de hand liggend. Misschien zelfs een ‘westerse’ gedachte. Vanuit onze traditie om poëzie te interpreteren en betekenis te geven aan het geschrevene.
Ardan – geen daar
En uiteindelijk werd dat aankomen steeds minder belangrijk. Ik liep. En als ik moe was van het lopen, stopte ik, en ging ik op zoek naar een herberg. Niets meer of minder dan dat.
Het jaar 2024 – dag 250 – gevallenman
Gelukkig lag er geen hondenpoep op de plek waar ik viel: opruimplicht.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2024 – dag 234 – hoop
De regengod en de hoop.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
