Journalist en columnist Sander Schimmelpenninck pakt stevig uit in zijn boek De domheid regeert de opzettelijk politieke domheid die onze samenleving ondermijnt.
De domheid regeert gaat niet over mensen met een lage intelligentie, benadrukt de auteur. ‘Het gaat om een cultuur waarin onwetendheid en primitieve reacties worden gevierd als ‘volks’ en kennis en doordachtheid worden verworpen als ‘elitair’.’ ‘Domrechts’ is een ander woord voor deze radicaal-rechtse en anti-rechtstatelijke politieke stroming. Het doel ervan is het opzettelijk verspreiden van onder andere onzin en het bewust belachelijk maken van het publieke debat door persoonlijke aanvallen.
Geert Wilders
Henk – Houvast
Dat geeft een paradoxaal gevoel van zekerheid, een soort spirituele houvast. De zekerheid dat we ons druk om niks maken. Zoiets als de herkenning wat in elke bevrijdingsleer geldt: dat de identiteit niet inherent bestaat. Dat alle verschijnselen niet zelfstandig kunnen bestaan en derhalve leeg zijn. Dit alles waargenomen door een waarnemer die niet werkelijk bestaat. Mensen zoeken daarnaast in het normale leven houvasten in concepten die even onbereikbaar zijn als onrealistisch. Oorlog als conflictoplossing. Vrede is er ook zo een.
NVJ, FPU en NDP Nieuwsmedia slaan alarm: nieuwe wet dreigt politieke vervolging van journalisten mogelijk te maken
De organisaties vrezen dat het wetsvoorstel een chilling effect veroorzaakt: journalisten en anderen zullen uit voorzorg bepaalde onderwerpen mijden, uit angst voor vervolging. Dit beperkt het publieke debat en de mogelijkheid van de pers om misstanden te belichten. Internationale en Europese mensenrechteninstanties waarschuwen al jaren voor dit effect bij antiterrorismewetgeving. Het wetsvoorstel creëert in Nederland dezelfde risico’s als in landen waar persvrijheid door antiterrorismewetten is ingeperkt.
Waart er een spook door Europa?
Hoewel laaggeschoolden getalsmatig in de meerderheid zijn, dringen ze nog amper door tot het parlement. Meer dan ooit komen populistische partijen op voor laaggeschoolden. Volgens David van Reybrouck in zijn boek Pleidooi voor populisme, zijn deze partijen niet noodzakelijk een gevaar. Ze drukken op een onhandige manier soms het verlangen uit van laagopgeleiden naar politieke betrokkenheid.
Han de Wit – De ervaring dat wij ten diepste goedwillende wezens zijn…
Han de Wit: ‘Vertrouwen verbindt, wantrouwen ontbindt een samenleving. Dat mensen er ten diepste naar verlangen dat het goed gaat met henzelf, hun naasten, ja, met de wereld, daarvoor is dan geen plaats.’
In een grenzeloos niets is alles met alles verbonden
Bouwen aan je identiteit betekent bouwen aan een fictie, aan lijden, en hoe sterker en grover je eraan bouwt, hoe groter het lijden. Denkt, wie in identiteiten denkt, niet ook inherent dualistisch? Ik en de ander? Wij-zij? Oranje en haar Angstgegner? En wie, tenslotte, zijn volstrekt fictieve culturele en politieke identiteit etaleert, die polariseert, verdeelt, schept chaos en uiteindelijk onnoemlijk groot verdriet en lijden.
Jules – Ook voor Geert Wilders is er een plaatsje in het Reine Land
Ook in Geert Wilders schuilt het vermogen tot ontwaken. Zou ik hem tegenkomen, dan maakte ik voor hem dan ook de diepe buiging die je voor ieder ander kunt maken in wie je in aanleg een boeddha herkent.
Ardan – Wilders gekozen
Gekozen door 2,5 miljoen kanslozen.
Het jaar 2025 – dag 22 – democratisch demonstreren
Vrijheid van demonstratie en het eind van de democratie.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2025 – dag dertien – impressies
De papegaai, het Frietpaleis en de winter.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Rechtsstaat in verval: Kafka is springlevend
De manier waarop de PVV omgaat met de interne partijdemocratie leidt tot de vraag hoe deze partij de democratische rechtsstaat dan waardeert. Daarom vindt de auteur het zinvol de PVV te vergelijken met eerdere politieke bewegingen die de legalistische route bewandelden. Communistische partijen in de burgerlijke wereld liftten mee met deze rechtstaat, omdat revolutie onhaalbaar bleek. Ook fascistische partijen, zoals de NSB gebruikten de parlementaire omweg.
De vis rot vanaf de kop
De eurocrisis was voor velen een groot probleem en voor sommigen een ramp. De ergst mogelijke scenario’s kwamen niet uit, zoals een Europese recessie of de ondergang van de euro. Tijdens deze crisis vreesden politieke waarnemers dat de onvrede over de economie en de bezuinigingspolitiek zouden leiden tot de aantasting van het vertrouwen in niet alleen de zittende leiders, maar ook in politieke instituties en de democratie zelf. Het vertrouwen in de EU liep een deuk op, net als de steun van de bevolking voor de nationale regeringen en andere instituties.
