We cultiveren ons ego als biggetjes die de bijna goddelijke macht hebben om onbetrouwbare wolven in een dierentuin te kunnen zetten. Alles is onder controle. Zonder wolven leven we in een roze en lichtblauwe sprookjeswereld, zonder andere kleuren, afgesneden van de buitenlucht.
Ksaf – Koele beschrijvingen en droge lijstjes
Ik vind de originele teksten met de leerredes van Boeddha vaak droog, en daardoor eigenlijk best moeilijk om te lezen. Of op zijn minst vind ik het vaak geen aangename lectuur. En dan heb je nog al die opsommingen, alsof je weer in een klas van de lagere school zit.
Ksaf – Tuinieren voor de ziel
Stilstaan, mediteren, is een paradoxale ervaring. Aandacht geven gaat traag, net zoals zaden traag groeien. Maar elk moment is anders en nieuw, elk zaad geeft een andere plant.
Iets over tijd (2) – De mythe van het ‘hier en nu’
Egocentrisme overwinnen vraagt veel tijd, boeddhisme is daar al vijfentwintig eeuwen mee bezig. Dit besef verruimt mijn ‘hier en nu.’
Iets over tijd (1) – Gestolen tijd
Sinds de digitale revolutie is zelfs onze zogenaamd ‘vrije tijd’ niet meer echt van ons. Zomaar wat rondlummelen is ‘verloren tijd.’ Tijd moet nuttig besteed worden, geconsumeerd via spelletjes, films, avontuurlijke weekends en reizen naar verre bestemmingen. Liefst all-in.
De man in de machine in onze geest
Nog altijd ben je hip als je een apparaat van Apple koopt, en getuig je van goede smaak. Met je aankoop van een zo technologisch superieur ding neem je deel aan een rituele inwijding in de wereld van de paar uitverkorenen die de formule voor succes en geluk kennen.
Wees een wolk
wolken komen en gaan
Westers boeddhisme 3
Westers boeddhisme zal een nieuwe transformatie zijn. En liefst een herbronning, zoals de christelijke mystici een herbronning waren voor het middeleeuwse christendom en er sinds de jaren zestig een veel persoonlijkere, minder dogmatisch beleving van het christendom is ontstaan.
Westers boeddhisme 2
Westers boeddhisme, praktijk van spiritueel individualisme of de vierde omwenteling van het wiel?
Westers boeddhisme
Ik ben het grotendeels oneens met de reactie van Henk Molenaar, op de stelling na dat boeddhisme (vaak) misbruikt wordt door oplichters. Maar zijn commentaar stimuleerde me wel om vragen uit te werken waarop ik al jaren broed: hebben we een westers boeddhisme nodig en zo ja, waarin verschilt het dan van zijn oosterse oorsprong?
Wie neemt hier eigenlijk de beslissingen?
Er is een oud resultaat van neurologisch onderzoek dat pas nu aanvaard wordt omdat het zeer verontrustend is, het stelt namelijk dat we helemaal niets beslissen op basis van onze ratio. Het haalt daarmee ook ons idee van een eigen vrije wil compleet onderuit.
Vertrouwen en overgave
We leven in een wereld van illusies, de schijnwereld van ons ego. Een volledig, vrij bewustzijn zoals dat van een Boeddha lijkt onbereikbaar. Elke keer als ik tot inzicht kom, is dat voor even, meteen neemt een nieuwe illusie mij te grazen. Elk verlangen om te ontsnappen draait uit op een nieuwe teleurstelling, mijn ego is zo sterk dat oude gewoonten en illusies telkens weer de overhand nemen.
