Deel 4 van een vierluik over de totstandkoming van Niet te geloven! De Linji Lu. ‘Wat de brand deed met het landschap is wat het boek doet met je denkbeelden. Er blijft niets van over.’
Meester Tja 73 – Geen poort zonder muur
Spreekt Tja over zichzelf, dan spreekt ze in alle toonaarden. Noemt ze zich licht dan noemt ze zich duister.
Noemt ze zich goed dan noemt ze zich kwaad.
Meester Tja 72 – Kleurloos als water – eeuwig fris
Leeg is de leer van de lege mens. Kleurloos als water – eeuwig fris.
Meester Tja 71 – De Grote Vrede zal je leren!
Niets kan je!
Meester Tja 70 – Waarom de wijze niet weigert
Hij zou niet weten hoe.
Meester Tja 69 – Nooit is een woord het laatste
Ruim is de geest die alle gedachten toelaat. Ruimer nog de geest die alle gedachten uitlaat. Hoe ruim is de geest die ook deze gedachten loslaat?
Meester Tja 68 – Wie Tja heeft is overal en nergens
Waar hij ook heen gaat, hij was er al. Waar hij ook is, hij is er niet.
Hoe ik bijna mijn rechten verkwanselde aan Asoka
Deel 3 van een vierluik over de totstandkoming van ‘Niet te geloven! De Linji Lu’. Waarom verdwijnen zoveel boeddhistische teksten achter een betaalmuur?
Meester Tja 67 – De wijze is groot in zijn kleinheid
De wijze is zacht in zijn hardheid en eenduidig in zijn dubbelheid. Hij is licht in zijn duisternis en groot in zijn kleinheid.
Meester Tja 66 – Zacht is wie zijn woede kent
Hoog is wie zijn laagheid kent. Wijs is wie de mens niet kent. Thuis is wie de weg niet kent.
Meester Tja 65 – Wie er een doel van maakt, zal het nooit bereiken
Een voltooid leven bestaat erin te verdwijnen voor je sterft.
Meester Tja 64 – Een eeuwige ontlediging van de geest
Het Grote Tja is als het uitstromen van een rivier in zee, het opstijgen van de zee naar de wolken.
