Zonder verbinding met de aarde verhardt ons hart. Gebrek aan respect voor de natuur en levende dingen leidt al snel tot een gebrek aan respect voor de mens. Alleen daarom is het gewoon verstandig dichtbij de verzachtende invloed van de natuur te leven.
De drugs – moeders en kinderen
De moeders weten heel goed hoe verschrikkelijk zij hun best hebben gedaan. En dat in hun kind een lief en talentvol mens schuilt.
Jan Pronk – ‘Gaza en de moed om door te gaan’
‘En we moéten ook moedig zijn. Voor de mensen daar, in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever. Voor de artsen, die weigeren hun patiënten in de steek te laten. Voor de journalisten, die doorgaan de werkelijkheid vast te leggen en te delen. Voor de hulpverleners, die doen wat ze kunnen met de schaarse middelen die ze hebben. Voor de vaders, die hun leven wagen om in verwoeste steden en troosteloze ontheemdenkampen te zoeken naar eten om hun gezin te voeden. Voor de moeders, die hun kinderen vasthouden om ze te beschermen, te troosten, of voor de laatste keer te kussen.’
Opinie – The Rights Forum -minister Veldkamp blijft inzake Gaza vasthouden aan stille diplomatie
Ondanks herhaalde oproepen vanuit de Kamer om Israël ter verantwoording te roepen, blijft minister Veldkamp weigeren om enige druk uit te oefenen. Zijn herhaalde uitspraken dat de situatie in Gaza hem ‘na aan het hart ligt’ en dat hij ‘er slecht van slaapt’, klinken daardoor steeds holler.
Jan de Breet – Leven in Tidorp, een persoonlijk verslag
In de begintijd van het boeddhisme in ons land, mei 1983, meldde Jan de Breet zich aan bij de boeddhistische leefgemeenschap Tidorp, gelegen in Burgh-Haamstede, op het Zeeuwse eiland Schouwen-Duiveland. Deze commune werd geleid door de architect Bruno Mertens.
Nathan – aan welke kant sta jij?
Tegenwoordig lijkt iedereen vergiftigt te zijn door politiek, wereldse macht. En houden we de aantallen bij van doden en gewonden. En als we spreken van redding, dan hebben we het over de redding van het lichaam. ‘Zij is gered.’
Jan Paul Kool – ‘Ik was altijd een pionier’
‘Het zou natuurlijk wel mooi zijn als je in dat doodsproces zit, dat je in het heldere licht weer een sprong verder kunt maken. Dat zou leuk zijn, want eigenlijk zie ik het op deze planeet niet meer zo zitten. Het is een grote puinhoop hier. Ik denk dat het veel handiger is om verlicht te worden. Of desnoods in zo’n puur land geboren te worden. Vanuit daar alle levende wezens helpen zal vast een stuk makkelijker zijn, ik weet dat ik hier het bodhisattva ideaal verloochen, maar het zal toch wel niet lukken, ik zal in een volgend leven waarschijnlijk weer gewoon aan de bak moeten.’
Op naar een nieuw Volkscongres?
Eén van deze zaken die in Groningen verloren ging was het Volkscongres, onder leiding van voorman Fré Meis. Wat hield dat dan in?
Jan Paul Kool (1946 – 2024) – medeoprichter en drijvende kracht Maitreya Instituut
Op 9 december 2024 werd in het Maitreya Instituut in Loenen een herdenkingsdienst gehouden voor Jan Paul Kool, een van de oprichters en drijvende krachten van het Maitreya Instituut. Jan Paul overleed enkele dagen eerder na een lange periode van ziekte. Tijdens de dienst, die hij zelf had gepland, haalden een aantal van ons herinneringen op aan zijn geweldige prestaties en toewijding door de jaren heen en het mannenkoor waarin hij jarenlang zong bracht hem een prachtig en ontroerend vocaal eerbetoon.
Reine-Landboeddhisme gekaapt door tempelinstituten?
Amida Boeddha ben jijzelf, het Reine-Land bestaat op die momenten dat je in balans bent met je eigen boeddhanatuur. Niet meer, niet minder: geen hemel, geen hel- hemel en hel bestaan naast elkaar in ons eigen dagdagelijkse leven, en meestal zijn we onze eigen kwelduivel of redder. Gooi dus de kerkbanken uit boeddhistische tempels, verscheur onnodige sutra’s, room alle pracht en praal af en maak van de tempel weer een plaats waar mensen, als ze het nodig hebben kunnen samenkomen om even een rustmomentje in te bouwen.
Nathan – Vriendschap
Ach, wat is vriendschap? Dat je voldoet aan het plaatje van de ander?
Straatarts Michelle van Tongerloo – ‘Ik zie de hele wereld in mijn spreekkamer voorbij komen’
Lang niet alle patiënten kan ze helpen, en toch denkt de Rotterdamse straatarts Michelle van Tongerloo veel te kunnen betekenen. ‘Veel van mijn patiënten zijn wantrouwend omdat hun hulpvraag al bij zoveel instanties is afgewezen. “Nee, we kunnen je niet helpen want je kruist niet helemaal de juiste vakjes aan.” Waar deze mensen behoefte aan hebben, is contact op menselijk niveau. Ik laat zien dat ik om ze geef. Ik heb geleerd om alle standaard communicatietechnieken van de opleiding te laten vallen.’
