Elsbeth Wolf: ‘Sinds mensenheugenis is de eindejaarperiode een tijd van bezinning, het is de tijd van hoop op het nieuwe leven en nieuwe licht. Wellicht is er daarom ook in onze tijd bij veel mensen een innerlijke drang om samen te komen in de stilte. Jarenlang nam ik deel aan oudejaars sesshins in Cadzand. Ze waren van een grote schoonheid, mede door de locatie, want de lichtvervuiling is daar vele malen minder dan in de Randstad. Cadzand ligt aan de kust te midden van het Zeeuwse uitgestrekte polderlandschap. Op weg van de zendo naar onze slaapplaatsen, liepen we dan onder een fonkelende sterrenhemel met heldere maan, die de onderlinge verbondenheid en eeuwigheid in het moment tastbaar maakten in de vrieskou. Het is een dierbare plek; in zo’n vriesnacht van acht jaar geleden maakte ik een sprong in het diepe en onbekende: sprong voorbij alle angst, de sprong van een ‘honderdmeter hoge paal’. Dit jaar ben ik er weer geweest om de oude en dierbare banden met m’n vroegere leraar en andere medereisgenoten op de weg te vieren.’
zen in love
…
Er raast een storm over de boeddhistische polder
In de toekomst, wanneer de donkere periode van degeneratie is aangebroken, zullen sommige mensen die claimen beoefenaren te zijn, het verlangen hebben om anderen onderricht te geven, zonder toestemming daarvoor te hebben ontvangen.
Nathan – Wees een licht voor jezelf
Het is goed te twijfelen aan alles en iedereen, dus ook aan jezelf. Wie geen twijfel toestaat kan wel eens voorgoed komen vast te zitten in bepaalde gedachten en gevoelens, de rest van zijn of haar leven.
The Vajrasattva Mahatantra: Uniting in Our Equality with the End of the Sky
The wisdom of our awareness
Is entirely alone.
Its blessings are like a wish-fulfilling jewel.
The six kinds of living beings
Are a self-evident audience that is a community.
Naar een christelijk boeddhisme?
Is het verstandig onze rug helemaal te keren naar de tradities van onze cultuur, om ze geheel-en-al uit te wisselen met vormen van andermans cultuur? Trachten wij, als Amerikaans beoefenaars van het boeddhisme, ons te modelleren naar kleine Tibetanen, Sri Lankanen, Birmanen of Japanners?
The Rights Forum – het kind in Bethlehem en de kinderen van Gaza
En juist vanmorgen berichtte Al-Jazeera dat Israëlische troepen het laatste nog functionerende ziekenhuis – Kamal Adwan – in Bayt Lahiya in Noord-Gaza hebben ontruimd. Op video’s zijn lange rijen Palestijnse burgers te zien die in hun ondergoed, de handen omhoog, worden gedwongen zuidwaarts te lopen. De in het gebied aanwezige Amerikaanse arts Mimi Syed sprak van het ‘einde van de menselijkheid’.
Leonie Wielstra – is karma wel zo’n bitch?
‘Nog natrillend van frustratie, en met het beeld van mezelf als liefdevol en zo goed op weg naar verlichting al net zo aan flarden geschoten als het hoofd van de man, wandelde ik ook weer verder. Een paar honderd meter verder voelde ik ineens een scherpe pijn door mijn hoofd gaan, alsof er daarbinnen iets ontplofte.’
Keltisch boeddhisme en crazy wisdom: mijn weg naar vrede
Zonder verbinding met de aarde verhardt ons hart. Gebrek aan respect voor de natuur en levende dingen leidt al snel tot een gebrek aan respect voor de mens. Alleen daarom is het gewoon verstandig dichtbij de verzachtende invloed van de natuur te leven.
De drugs – moeders en kinderen
De moeders weten heel goed hoe verschrikkelijk zij hun best hebben gedaan. En dat in hun kind een lief en talentvol mens schuilt.
Jan Pronk – ‘Gaza en de moed om door te gaan’
‘En we moéten ook moedig zijn. Voor de mensen daar, in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever. Voor de artsen, die weigeren hun patiënten in de steek te laten. Voor de journalisten, die doorgaan de werkelijkheid vast te leggen en te delen. Voor de hulpverleners, die doen wat ze kunnen met de schaarse middelen die ze hebben. Voor de vaders, die hun leven wagen om in verwoeste steden en troosteloze ontheemdenkampen te zoeken naar eten om hun gezin te voeden. Voor de moeders, die hun kinderen vasthouden om ze te beschermen, te troosten, of voor de laatste keer te kussen.’
Opinie – The Rights Forum -minister Veldkamp blijft inzake Gaza vasthouden aan stille diplomatie
Ondanks herhaalde oproepen vanuit de Kamer om Israël ter verantwoording te roepen, blijft minister Veldkamp weigeren om enige druk uit te oefenen. Zijn herhaalde uitspraken dat de situatie in Gaza hem ‘na aan het hart ligt’ en dat hij ‘er slecht van slaapt’, klinken daardoor steeds holler.
