Hoe doodeenvoudig
verscheen vandaag de lente:
een zachtblauwe lucht.
Issa (1763-1827)
Het was op 3 mei dat ik deze haiku las. De dag vóór 4 en 5 mei.
Mei is een drukke maand: 1 mei Dag van de Arbeid, 4 en 5 mei dus Dodenherdenking en Bevrijdingsdag, 14 mei Hemelvaartsdag, 24 en 25 mei Pinksteren. En, o ja, Moederdag op zondag 10 mei. Daarnaast en tussendoor nog verjaardagen en schoolvakanties. Het overspoelde me een beetje.
Dat geldt niet alleen voor de dagen in mei. Het is altijd, elke dag opnieuw, druk. Er komen heel veel invloeden van buiten op ons af. Via de televisie en sociale media, en door contacten met allerlei mensen met hun verschillende meningen.
En vergeet niet dat we zelf ook over van alles een mening moeten hebben. Dus dat betekent het nieuws volgen, inlezen, met anderen praten over actuele onderwerpen. Dat zit allemaal in ons hoofd. Daar wordt een mens moe van.
Ik ook, tot ik deze haiku las van Issa, in de vertaling van J. van Tooren. Zo eenvoudig, zo rustig.
Want dat is waar het over gaat in haiku’s. Wat je ziet als je alle ruis weglaat. Als je opkijkt van je volle agenda, je boodschappenlijstjes en je planning voor de komende weken.
Dan is er opeens Kobayashi Issa. Met zijn scherpe observaties van mensen en gebeurtenissen. Beide benen weer op de grond. Een rustpunt in het dagelijkse leven.
Gewoon even goed kijken en zien dat de lucht zachtblauw is. Niet hardblauw, niet bewolkt, maar heel simpel zachtblauw. Het is lente. Wat er ook gebeurt in iemands hoofd of in de wereld, het wordt altijd weer lente. En de lucht wordt altijd weer blauw.
Geef een reactie