Nieuw onderzoek waarin de nachtelijke verlichtingsgegevens van detentiefaciliteiten in Tibet worden gemeten, heeft de wereldwijde discussie over China’s decennialange vervolging van Tibetanen in de autonome regio nieuw leven ingeblazen. Hoewel de bevindingen van het rapport een beperkt inzicht geven in de huidige staat van detentie in de regio, zeggen analisten dat sommige bewijzen wijzen op een fundamentele verschuiving in het politiewerk.
Het onderzoek van het non-profit onderzoeksinstituut RAND Europe laat zien dat de activiteiten in zwaarbeveiligde detentiefaciliteiten de afgelopen jaren zijn toegenomen, wat duidt op een mogelijke verschuiving van detentie op laag niveau naar langdurige opsluiting en detentie in de autonome regio. RAND Europe zei dat de bevindingen, waarbij satellietgebaseerde sensoren werden gebruikt om het verbruik van nachtverlichting in detentiefaciliteiten te meten, kunnen bijdragen aan een beter begrip door de buitenwereld van de inspanningen van China om de stabiliteit in Tibet te handhaven, dat volgens de onderzoekers een ‘zwart gat’ is voor de internationale gemeenschap.
Hoewel de bevindingen van RAND Europe wijzen op een overgang naar langere detentie in Tibet, stellen sommige experts dat er geen bewijs is om deze conclusie te ondersteunen.
In plaats van mensen op te sluiten in detentiecentra of gevangenissen, hebben sommige Tibetanen de facto huisarrest onder de noemer residentieel toezicht op een aangewezen locatie (RSDL), een methode die de Chinese autoriteiten hebben gebruikt tegen dissidenten in China.
In april van dit jaar heeft een groep onafhankelijke deskundigen binnen het mensenrechtensysteem van de Verenigde Naties zijn bezorgdheid geuit over de vermeende praktijk van China om Tibetanen sinds 2015 van hun traditionele leven op het platteland over te plaatsen naar laaggeschoold en laagbetaald werk via een programma dat als vrijwillig wordt omschreven. Maar in de praktijk zou hun deelname gedwongen zijn, aldus de deskundigen. De VN-experts noemden ook beschuldigingen dat de regering Tibetanen ontmoedigt om hun taal te spreken en hun religie te belijden, en zeiden dat ‘beroepsopleidingen’ in Tibet culturele identiteiten in gevaar brengen.
