Geef het kind maar geen naam.

Maandag

X: Laatst noemde iemand jou een zenboeddhist.

H: Het boeddhisme heeft veel gezichten en een daarvan is het mijne. Welk van die gezichten het ware is moet ieder voor zich bepalen. Zelf kan ik ware noch onware ontwaren.

X: Volgens mij ben jij meer een nondualist.

H: Geef het kind maar een naam.

Dinsdag

X: Laatst noemde iemand jou een nondualist.

H: Advaita heeft veel gezichten en een daarvan is het mijne. Welk van die gezichten het ware is moet ieder voor zich bepalen. Zelf kan ik ware noch onware ontwaren.

X: Volgens mij ben jij meer een taoïst.

H: Geef het kind maar een naam.

Woensdag

X: Laatst noemde iemand jou een taoïst.

H: Het taoïsme heeft veel gezichten en een daarvan is het mijne. Welk van die gezichten het ware is moet ieder voor zich bepalen. Zelf kan ik ware noch onware ontwaren.

X: Volgens mij ben jij meer een mysticus.

H: Geef het kind maar een naam.

Donderdag

X: Laatst noemde iemand jou een mysticus.

H: Mystiek heeft veel gezichten en een daarvan is het mijne. Welk van die gezichten het ware is moet ieder voor zich bepalen. Zelf kan ik ware noch onware ontwaren.

X: Volgens mij ben jij meer een agnosticus.

H: Geef het kind maar een naam.

Vrijdag

X: Laatst noemde iemand jou een agnosticus.

H: Religie heeft veel gezichten en een daarvan is het mijne. Welk van die gezichten het ware is moet ieder voor zich bepalen. Zelf kan ik ware noch onware ontwaren.

X: Volgens mij ben jij meer een agnost.

H: Geef het kind maar een naam.

Zaterdag

X: Laatst noemde iemand jou een agnost.

H: Niet-weten heeft veel gezichten en een daarvan is het mijne. Welk van die gezichten het ware is moet ieder voor zich bepalen. Zelf kan ik ware noch onware ontwaren.

X: Volgens mij ben jij meer een zenboeddhist.

H: Geef het kind maar een naam.

Zondag

Hè hè.

Maandag

X: Laatst noemde iemand jou een zenboeddhist.

“Ik heb veel gezichten en elk daarvan is het mijne.” (17 januari 2016 om 07:57:12)

“Ik heb veel gezichten maar geen daarvan is het mijne.” (17 januari 2016 om 07:57:23)

“Ik heb geen gezicht maar dat is wel het mijne.” (17 januari 2016 om 07:57:32)

“Ik heb geen gezicht en ook dat is niet van mij.” (17 januari 2016 om 07:57:44)

Deze tekst maakt deel uit van Zondagskindjes, een serie teksten over niet-weten die geen deel uitmaken van een serie.

 

Categorieën: Hans van Dam
Tags: , , , , , ,

Lees ook:

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

10 reacties op Mijn ware gezicht is geen gezicht

  1. G.J. Smeets schreef:

    Jaja, de mensen wat wijs maken met ‘Naaktportret van de schrijver…’. Blotebillengezicht zul je bedoelen.

  2. Sjoerd Windemuller schreef:

    Hans, wat je ook bent, welk gezicht ook wel /niet het jouwe is, je draagt het hart van de humorist en de mentale hoed van de nar, aan dit boeddhistische hof van al die serieuze en veel tekst producerende Nederlandse leraren en vaak zelfbenoemde meesters.

    Het was hoogste tijd dat je verscheen met jouw versgeslepen lachspiegels vol verdwijnpunten.
    Eindelijk de kans om bij leven en welzijn op te lossen en te verdwijnen.
    Hiep hoi!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha ha!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    • Hans van Dam schreef:

      Dank je wel, Sjoerd, voor dit spiegelbeeld.
      Het hof heeft een nar nodig, de nar een hof.
      Nog zo’n hans erbij en ik ga lange stukken schrijven.

      • Sjoerd Windemuller schreef:

        Copie ???

        Nog zo’n hans, nee
        nochtans zo’n hans
        ‘t is geen sanskriet
        en ook geen frans
        een lach, een spiegel met een punt
        ‘t verdwenen punt van hans

        jou rest slechts de echoput
        en ons slechts deze hans
        dit is wat het nu nog is

        iets anders is
        een nieuwe kans
        maar wie of wat dat wezen zal
        zeker niet weer zo’n hans!

  3. Hilda cornelisse schreef:

    Veel woorden maar wat houden die woorden eigenlijk in??
    Is het allemaal zo gemakkelijk als nu gesuggereerd wordt??

    • Hans van Dam schreef:

      Goeie vraag, Hilda.
      Niet weten is voor mij onvoorstelbaar gemakkelijk.
      Erover praten ook, maar ik oefen ook al acht jaar.
      Overbrengen wat het is blijft onvoorstelbaar moeilijk, juist omdat het niets voorstelt.
      Veel woorden, weinig woorden, zuchten, knipogen, omhelzen – zeg jij het maar.
      Mensen inspireren om hun denkbeelden te onderzoeken is ook al geen doen.
      Geeft niks, niet-weten is niet het volgende doel of middel.
      Voor mij hoeft niemand te veranderen of hetzelfde te blijven.
      Niet weten grijpt je of het grijpt je niet; even goede vrienden.