De groeten hè, van onze Hein.
Dit is mijn lied
En zijn refrein
Mijn laatste roep
In jouw woestijn:
Dat ieder DenkBeeld
Er mag zijn
In het theater
Van je brein
Dus maak je GROOT
Of maak je klein
Misschien verzacht het
Wel je pijn
Zelf hul ik me
In maneschijn
En pretendeer
Een nar te zijn
Die rept en roept
In jouw woestijn
Tot aan het eind
Van zijn Latijn
Je moet toch wat
Dat zal het zijn
Terwijl je wacht
Op ene Hein
Dus zing ik luid
Voor ik verdwijn:
Dit is mijn lied
En jouw ravijn
