Voor sommige mensen zijn ervaringen het hart en de ziel van hun spiritualiteit; voor mij hebben ze niets met elkaar te maken.
Uit je brief krijg ik de indruk dat wat jij je buikgevoel noemt voor jou heel belangrijk is. Niet omdat het zo lekker voelt, tenminste, niet alleen. Waarom ook. Er zijn zoveel lekkere gevoelens in en om je buik en daarbuiten, waarvan je kan genieten zonder er moeilijk of interessant over te gaan lopen doen.
Of schrijf je ook leraren aan om achter de diepere betekenis te komen van het prettige gevoel als je darmen zich ontlasten? Als je blaas zich leegt? Als je op je buik trommelt of hem heel hard intrekt en dan weer loslaat?
Als je een warme kruik op je buik legt? Als je een buikmassage ondergaat of je darmen zelf zachtjes kneed? Als je over je onderbuik wrijft? Allemaal buikgevoelens. Heel bijzonder en tegelijk heel gewoon.
Jouw ‘buikgevoel’ moet van jou meer zijn dan zomaar een gevoel. Het moet iets betekenen. Het moet iets bewijzen. Het moet een manifestatie van de Waarheid zijn. Van de hoogste Werkelijkheid. Van het Leven. Van het Zijn dat je ten diepste zou zijn. Maar is het dat wel? Zeker weten? Hoe stel je zoiets vast? Waarom is dat zo belangrijk?
Voor sommige mensen zijn ervaringen het hart en de ziel van hun spiritualiteit. Piekervaringen, daar is het ze om te doen. Voor mij hebben ervaringen en spiritualiteit niets met elkaar te maken. Ervaringen zijn ervaringen. Ik onderga ze, ze zijn prettig voor zover ze prettig zijn, ze komen als ze komen, ze duren zolang ze duren, en verder zoeken ze het maar uit.
Zelf heb ik ook allerlei mooie en rare ervaringen. Ik schrijf er niet graag over want dan gaan mijn lezers alleen maar denken dat het bij niet-weten om ervaringen gaat. Dat gaat het niet. Bij niet-weten gaat het erom niet te weten waar het om gaat.
Ik zou trouwens niet weten welke van mijn ervaringen ik tot de spirituele moet rekenen en welke tot de normale. Het geringste straaltje licht kan mij met verwondering vervullen. De prachtigste prismatische visioenen kunnen mij ergeren of beangstigen omdat ze tijdelijk een gat slaan in mijn gezichtsveld. Waarom zou ik de ene ervaring hoger aanslaan dan de andere?
