…
Oefff
…
Zen
Misluck
…
Tienjarig jubileum Internationale Kyudo Federatie in Nederland
Na de Tweede Wereldoorlog is met veel energie gewerkt aan het toegankelijk maken van Kyudo voor een breder en internationaal publiek.
Het vogeltje
Teisho door de Amerikaanse zenmeester Terence Hill osho. A record from the ‘my name is nobody’ story.
De dharma van Dallas
“Ik zal jullie een nieuw hart en een nieuwe geest geven, ik zal je versteende hart uit je lichaam halen en je er een levend hart voor in de plaats geven.”
Wat doet zen voor je leven?
Elke zichzelf respecterende religie is een methode van zelfonderzoek, maar hoe objectief is een zelfonderzoek dat door het zelf wordt uitgevoerd?
Only doing
Niets wordt gedaan, of, er word niets gedaan, zelfs als er iets gebeurt.
SOGENJI DESU: Koban
Ik begreep meteen dat ik me weer eens enorm had zitten aanstellen. Voor niks, want er was niks of niemand om de schuld te kunnen geven. Alles wat ik hier deed was enkel en alleen mijn eigen verantwoordelijkheid.
MEGANE-YA|
Alleen de mensen met een zogenaamde job hadden in Sogenji een eigen kamertje. Vooral omdat je met zo’n job best druk was. Bertjan Oosterbeek over zijn verblijf in het Japanse klooster Sogenji.
Het oude zenpad
Zolang mensen zich met zen bezig houden zal de vraag naar persoonlijk welzijn via zen zich blijven voordoen. Zullen er leraren zijn die hier gehoor aan geven, zich op de borst kloppen, er prat op gaan dat ze een leraar zijn die in lijn terug gaat tot Boeddha. Zij verkopen je waarom je vraagt, persoonlijk welzijn, rust, kortom uw leven weer in balans en op orde.
Sogenji Desu in juli en augustus herplaatst
Bertjan Oosterbeek is bioloog, filosoof en zen student. Hij verbleef tussen 2011-2012 een jaar in het zenklooster Sogenji (Okayama – Japan) om zen te studeren bij zenmeester Shodo Harada Roshi. Eind april 2012 keerde hij terug naar Nederland. Vol van verhalen natuurlijk.
Sogenji Desu: Shu Jo Mu Hen…
Ik herinner me nog goed de eerste keer dat ik – net terug uit Japan – over de Oudegracht in Utrecht liep. Al die strakke, verkrampte, in zichzelf gekeerde gezichten die ik daar zag, ik had dat nog nooit zo helder en duidelijk ervaren
Teihatsu
– “En…ga je vandaag je hoofd scheren?” vroeg Marloes me die ochtend, net voor het ontbijt. – “Hoezo?” vroeg ik. – “Nou, vandaag is het teihatsu…”
Gaitan
Nog geen twintig tellen later ging het belletje dat het einde van de periode aankondigde. ‘Verdomme,’ dacht ik, ‘als ik nou nog twintig seconden had volgehouden…’
Roddelzicht
Soms heb ik last van jaloezie. Omdat ik me bijvoorbeeld met een ander vergelijk.
Dharma-overdracht, goeroes en spirituele vriend(inn)en
Tijdens het leven van Boeddha groeide het aantal volgelingen gestaag. De Eerwaarde zag daarom al snel de kracht van het delegeren in: zowel voor het aannemen van nieuwe monniken (en later nonnen) als voor het getuige zijn van de bekering (‘toevluchtname’) van een lekenvolgeling mocht elke monnik/non deze handelingen uitvoeren.
Hout dient het vuur
Leven bestaat uit passie, leven is passie, proeven, horen, zien, voelen, ruiken,
Leven is brandend verlangen, vlammende hartstocht, verzengende liefde.
Sogenji, Sogenji Desu…
En daar stond ik dan, in de verzengende hitte bovenop een loopbrug ergens in Japan.
Bertjan Oosterbeek naar Japans klooster, introductie
Bioloog en filosoof Bertjan Oosterbeek bracht in 2011-2012 een jaar door in het zenklooster Sogenji (Okayama – Japan) om zen te studeren bij zenmeester Shodo Harada Roshi.
Zenleven
Mijn leven in zentempels is een lang verhaal, nu ik terugkijk en mijn leven in ogenschouw neem…Toen ik zeven jaar was, nam iemand mij voor het eerst mee naar een tempel. En nu ben ik zesentachtig
Zes vrouwen geordineerd tot zenleraar
De ceremonie in zencentrum Noorder Poort vond plaats in aanwezigheid van familie en vrienden.
B’eter – Shojin Ryori
Voedingsbereiding voor spirituele ontwikkeling.
Angel Kyodo Williams in Ehipassiko
De leer van de Boeddha overstijgt huidskleur, sociale klasse en kaste. De dharma is gericht op het opheffen van lijden. Ze nodigt ons uit om onze eigen geest te onderzoeken.
Zonde, geloof, doodsangst en genade
Wie heeft er na een operatie in het ziekenhuis wel eens een morfinepompje gehad tegen de pijn? Ik. Dan is de bevrijding ver weg en wil je ten koste van alles overleven en je partner en je kinderen terugzien. Is dat geen hechten? Of ben ik te streng voor mezelf, te zwaar op de hand?
