Thee

Een mail van Joop Hoek. Of ik weer ’s een stukje wil schrijven. Ja ik wil, maar….

Soms is ieder woord te veel. Ieder woord dat ik over dit pad schrijf – welk pad? Daar gaan we al! – is te veel. Soms raak ik verstrikt in woorden of blijft er iets haken dat me tegenhoudt, vangt in alweer een gedachtenspinsel.

`Vorm verdeelt de eenheid` bijvoorbeeld. Een mooi zinnetje. Ik zat er maanden mee op mijn kussen, op de fiets en waar al niet en het hield me gevangen. Er ontstond een semantische discussie in mijn hoofd, het zinnetje groeide uit tot een vraagstuk en toen tot een wolk. Ik kon niet meer om het zinnetje heenkijken. En toen zei mijn leraar terwijl hij met zijn heldere ogen in de mijne priemde: ‘Vorm is leegte. Leegte is vorm. En er is geen leegte. En geen vorm. Laat het achter je. Uiteindelijk gaat het er om dat we samen een kop thee kunnen drinken.’

De wolk loste op en ik zat de rest van de dag van pure opluchting op mijn kussentje te huilen. Verlost van vorm en leegte, woorden en begrippen. Uiteindelijk gaat het er om dat je samen een kop thee drinkt, je kopje afwast, boodschappen doet, een stukkie schrijft. Je leven leidt zoals het zich aandient. Wat valt daar over te schrijven? Dit dus.