Boeddhistisch Dagblad

Ontwart en ontwikkelt

Header Rechts

Vijftiende jaargang

Zen

Een toevluchtritueel

door

Toen we eind jaren ’80, samen met Ton Lathouwers, zijn leraar Ashin Jinarakkhita in Indonesië bezochten, kregen we de opdracht mee om het boeddhisme een vorm te geven die hier bij ons in het Westen past. Ook al vatte ik daar toen de draagwijdte niet van, het is voor mij altijd een leidraad gebleven.

Beschuldigingen van seksueel en ethisch wangedrag bij het First Zen Institute of America

door

Het meest gedetailleerde verslag is afkomstig van een vrouw die in 2017, toen ze begin twintig was, naar het Instituut kwam tijdens een moeilijke periode in haar leven. Ze beschrijft hoe de heer Hotz, die toen in de zeventig was en ongeveer vijftig jaar ouder dan zij, zich gedurende enkele maanden opstelde als een spirituele oudste en vertrouwenspersoon, voordat hij seksueel contact en vervolgens een seksuele relatie met haar aanging. Hoewel ze zorgvuldig erkent dat ze zelf keuzes heeft gemaakt, stelt ze dat de relatie door hem werd geïnitieerd onder omstandigheden van psychologische afhankelijkheid die hij zelf had gecreëerd, en dat de machtsongelijkheid het zijn verantwoordelijkheid maakte om terughoudendheid te betrachten in plaats van misbruik te maken van de situatie.

Een keuze-ethiek

door

Vanuit mijn contact met zen, ben ik gaan beseffen hoezeer onze ethiek een moeten-ethiek is. Ethiek gaat over wat moet en wat niet mag. Het lijkt te vanzelfsprekend voor woorden. Het vindt zijn oorsprong in het monotheïsme, het is de wet van God. Merkwaardig genoeg hebben de atheïsten God uit het plaatje verwijderd, maar het moeten behouden.

De fonkelende edelsteen in je hand

door

Jouw wezen is het lichaam van de Boeddha. ‘De fonkelende edelsteen ligt in je hand’ is een bekend zen- gezegde. Het symboliseert dat je ware natuur er altijd al is. Hakuin vat het kernachtig samen. Die eerste regel “Alle levende wezens zijn van nature Boeddha’s” is geen poëtische overdrijving, maar het is een stelling, een axioma. Als we dat als ‘waar’ aannemen, dan volgt daaruit dat onze beoefening geen ‘worden’ is, maar gaat het om het ‘herkennen’ van onze ware natuur. Want we zijn al Boeddha’s en in de handeling komt de expressie van onze ware natuur vanzelf tot uitdrukking.

De Lena

door

Ik heb zeemansbloed. Mijn vader was visserman en mijn eerste boot was een oude kapokmatras die in de Oude Rijn dreef. Toen mijn moeder mij ontwaarde gilde ze: ‘‘Kom naar de kant moet je verzuipen’. Die matras is later een kano geworden en vandaaruit ben ik naar de Rijn-en kustvaartschool (gevaren) gegaan, maar de Rijnvaart was geen succes.

Documentaire Hungry Spirits laat zien hoe eco-pelgrims omgaan met klimaatzorgen

door

Wat doe je als zorgen over klimaat en natuur te groot worden om te negeren? In de documentaire Hungry Spirits volgt filmmaker Ulrike Helmer een bijzondere groep eco-pelgrims die bewust opzoekt wat de meesten liever niet zien: de plekken waar de vernietiging van onze leefbare aarde zichtbaar en voelbaar is.