In onze moderne wereld worden we voortdurend uitgenodigd om te focussen. Veel prikkels die onze aandacht opeisen. Lezen, beeldschermen. Allemaal uitnodigingen om onze blik te vernauwen en ons te focussen op dat wat onze aandacht trekt. Ook ons lichaam toont deze focus. Schouders iets opgetrokken, bovenrug iets gekromd, hoofd gebogen. Als we in gedachten verzonken zijn, of lopend een gesprek voeren zien we hetzelfde: de blik naar beneden gericht en het hele lichaam dat als het ware deze blik volgt. Kijk maar eens om je heen hoe dat eruitziet bij anderen. Zo ziet het er ook uit bij je zelf. Afgesloten. En zo kun je het ook bij jezelf waarnemen: ik en de rest van de wereld. Mijn innerlijk en de buitenwereld.
Zen
Honderden tekeningen van figuren met verwrongen hoofden…
Joost wijst naar de vrijwel lege ruimte van zijn atelier. Er ligt een virtuele composthoop van twijfels, verwachtingen en zaken die gelukt zijn. Opgebouwd in jaren. Wie de hoop afgraaft komt de creatieve aarzelingen van kunstenaar Joost Blom tegen. Is mijn werk wel goed genoeg? Ga ik exposeren? Wanneer werk ik die halffabrikaten verder uit? Ga ik in olieverf verder? Blom is een twijfelaar.
Een mythisch verhaal in de Grote Kerk
Wouter ter Braake: Volgens de grote kenner van mythische verhalen, Joseph Campbell, wordt ieder mens uitgedaagd om levensavonturen aan te gaan en fundamentele uitdagingen op te pakken, levensproblemen op te lossen. Zijn idee is dat we in de uitdagingen met de buitenwereld tegen onszelf aanlopen en dat we worden gedwongen naar binnen te kijken en ons te bevrijden van beperkende, ego-gerichte denkbeelden: de monsters in ons onderbewuste. In zijn opvatting zijn mythische verhalen een brug tussen het persoonlijk bewustzijn en het besef dat we deel uitmaken van iets groters. De mythe, zo stelt hij, laat je leven zien als een gedicht waarvan jezelf deel uitmaakt. Niet een gedicht in de vorm van woorden, maar een in de vorm van daden en avonturen. Zodat je het gevoel hebt dat je in overeenstemming leeft met het universele.
Compassie
Wat moet een hulpverlener zonder hulpbehoevende? Hulpverlener en hulpbehoevende zijn een eenheid. De vraag is wie helpt wie?
Peter de Jong – ‘ik heb nooit iets met een goeroe gehad’
‘Al heel lang houd ik mij bezig met zen; ook voor die tijd al. Dit geeft mij op zijn minst een moment van reflectie en rust en ook de mogelijkheid om te onderzoeken of daar antwoorden te vinden zijn.’
Taigu – Een onbehulpzaam, simplistisch schema
‘Het’ boeddhisme is net zo’n diffuus begrip als ‘het’ christendom. Wanneer je zulke woorden uitspreekt of opschrijft, heb je het over een wirwar van tradities, stromingen, (bij)geloof en gebruiken uit de eeuwen der eeuwen. Over de geschiedenis van boeddhisme weten we bij gebrek aan betrouwbare bovendien aanzienlijk minder dan over die van het christendom.
Ardan – Ik wacht tot dingen zich ontvouwen
‘Het schilderen gebeurt daarna bijna vanzelf. Op deze wijze komen mijn artistieke expressie en spirituele manifestatie als eenheid tot hun recht.’
De Werkplaats- Anne Veen, beeldend kunstenaar
‘Een schilderij is een reis met verf op een doek. Reizen en schilderen blijken bij nader inzien verrassend veel overeenkomsten te vertonen.’
Dana is ‘only giving’ – alles is vervlochten met elkaar
Zoek dat wat werkelijk van jou is, dat wat niets of niemand af kan nemen. Een mens heeft hooguit honderd jaar de tijd om tot realisatie te komen
Ardan – De spreuk
Daarom beoefen ik zen. Om in de diepte van mijn denken te duiken en mijn gedachten te leren kennen die gaan over ‘ik versus ander’. Om de werkelijkheid daarvan te toetsen in de niet-dualiteit.
Diane Frénay- foto en beeld ontstaan in de energie van een moment
De kunstenaar heeft aandacht voor het ongekunstelde moment, het veranderlijke nu.
Vorm is leeg, leegte is vorm
Alle ceremonies en plichtplegingen zijn bedoeld als container, een vorm waarin spiritualiteit zich kan ontwikkelen. Ceremonies ontstaan wanneer twee mensen bij elkaar zijn, er ontstaat een vorm van omgang met elkaar en zo leer je elkaar beter kennen.
Zenboeddhisme is geen wellness
Meditatie is koorddansen, zorg dat je midden op het koord blijft staan, iets naar links en je dondert naar beneden, iets naar rechts en je valt te pletter. Meditatie is de middenweg bewandelen met een concentratie waar een paard de hik van krijgt.
Het Atelier – de duigenkunst van Albert Zomers
Vandaag in De Werkplaats/Het Atelier de bijzonder fraaie, ingetogen kunstuitingen van Albert Zomers. Gemaakt van duigen van oude wijnvaten. Alles komt, alles gaat, zo zegt het boeddhisme. Oude vaten verworden tot prachtige uitingen. Hoe mooi en bijzonder.
Ardan – Pijen in de aanbieding
…
De Werkplaats – de Lelijke Eend, zen op locatie
Deze aflevering van De Werkplaats/Atelier springt een beetje uit de toon. We besteden niet alleen aandacht aan het werk van beeldend kunstenaar Mathilde –Myoki- de Vriese maar ook aan dat van psycholoog René – Ryorin- Slikker, de partner en geliefde van Mathilde, met wie zij het Amsterdamse zenatelier De Zamenhof drijft.
Mysterie
Werkelijkheid is één stap recht vooruit.
Het gaat nergens heen, het is niet ergens anders, het is hier, nu, dit moment.
Kunstschilder Teska Seligmann in De Werkplaats
De taal die Teska gebruikt in haar schilderijen is een weerspiegeling, een uitdrukking van haar leven; van haar pad in de wereld, als schilder, als vrouw, als moeder, als mens.
Je leeft nu om je ware gezicht te ontmoeten
Raak niet verwikkeld in een besef van ‘ontmoeten met’, het is niet nodig om je vast te grijpen. Ontmoet dit werkelijk, en er is geen ruimte om vast te houden.
Zeshin – Een
…
‘Wat je niet weet is het enige dat je weet’
Sinds mensenheugenis is de eindejaarperiode een tijd van bezinning. De zon is op haar diepste punt gekomen. Bij de volgende equinox[1], bij de midwinter zonnewende begint ze weer in de richting van de evenaar te klimmen. De komende drie weken zitten we in de donkerste tijd van het jaar en we verlangen naar het moment dat de zon weer iedere dag iets langer onze dagen gaat verlichten. Van oudsher werden rond de equinox in alle culturen van Noord Europa lichtfeesten gevierd. Die lichtfeesten markeerden het verlangen naar een nieuwe lente en het nieuwe licht. Het kerstfeest is ook een feest van het licht; de datum correspondeert met de datum van de zonnewende op de antieke Romeinse kalender. De kerstboom is feitelijk een erfenis uit die tijd. Hij groeide uit tot het symbool van het kerstfeest, een overblijfsel uit de voorchristelijke tijd. In onze tijd is de kerststal uit de meeste huizen verdwenen, maar er zijn steeds grotere kerstbomen voor in de plaats gekomen. Tekst Elsbeth Wolf.
Meditatie- ‘Het levert niets op, ik kom geen stap vooruit’
Je zit recht, je hebt je vastgebeten in je oefening, je bent helder, alert. Maar voor iedereen hier geldt, als je maar een klein beetje onvoorzichtig bent dan ben je het zo weer kwijt.
Zentangle 2 – hartgevoelens
…
Zen en de kunst van het Solex-onderhoud
Mijn nieuwe acquisitie was een bij elkaar geraapt zooitje dat met tieribs, zogenaamde kabelbinders, bijeen gehouden werd.
