Uit de landschapstuin – door Suigen roshi
Begin augustus zagen we in een hoek bij het kantoorhuis opeens van alles vliegen. Zat daar een wespennest? Of misschien een tweede hoornaarnest (we hebben er al één in de schuur)? Het bleken bijen uit onze eigen kasten, die op het zuidelijke gedeelte van het terrein staan.
Zo’n bijenkast is als een deels gemeubileerd appartement – de bijen hoeven niet alles zelf te bouwen. En ze worden liefdevol verzorgd door een imker, in ons geval door Cees de Wit. Die voert ze zo nodig bij met suikerwater en beschermt ze tegen ziektes. In ruil daarvoor oogst hij een deel van de honing.
De bijen in het kantoorhuis hebben zich vrij gevestigd. Hoe dat precies gebeurd is, is niet helemaal duidelijk – het zwermen, waarbij een te groot volk zich in tweeën splitst, gebeurt meestal vroeger in het jaar. Bij mij kwam er meteen een verhaal op in de trant van We willen vrij zijn, niet meer in een bijenkast waar we honing moeten afstaan. Maar dat is natuurlijk maar mensen-fantasie. Imker Cees heeft geprobeerd ze naar een kastje met broed (eitjes) te lokken – zie foto rechts, maar vergeefs – ze hadden in hun nieuwe behuizing waarschijnlijk al hun eigen broed. Nu maar afwachten of ze de winter overleven.
Ook de pompoenen toonden een opmerkelijke vrijheidsdrang – ze groeiden niet alleen in het voor hen bestemde bed, maar ook rond de tuintafels, tot aan het pad. De oogst was zeer groot.
De rest van de moestuin deed het dit jaar ook goed. Er waren zoveel sperziebonen dat er eind augustus al 40 kilo in de diepvries lag.
Elk jaar worden een paar bedden gereserveerd voor bloemen, die net als de groenten liefdevol worden opgekweekt door Daido. Met succes – de dahlia’s en de zonnebloemen stonden er mooier bij dan ooit.
