Een nare tijd in de jaren negentig van de vorige eeuw en als geschenk een interessant boek van Surya Das, een lama in de Tibetaanse boeddhistische traditie. Zo kan ik het best mijn eerste contact met het boeddhisme omschrijven.
Mijn hele leven ben ik al geïnteresseerd in groepen en mensen die er een speciale of voor mij andere leefwijze, filosofie op nahouden. Zoals volgers en beoefenaren van religies, geloven en sociale en maatschappelijke systemen. Niet om mij daar bij aan te sluiten, ik ben geen volger en nogal ‘schuw’, geen groepsmens, maar om te achterhalen waarom mensen zich daartoe aangetrokken voelen.
Na het lezen van het boek van Das, aan mij gegeven door iemand die hoopte dat ik daarin troost en het opnieuw inslaan van mijn levenspad zou vinden, raakte ik geïnteresseerd in het boeddhisme. In een winkel met spirituele zaken en boeken in Rotterdam ontmoette ik een boeddhistische monnik die daar een bakkie kwam doen en sloot me nieuwsgierig aan aan bij de sangha waar hij lid van was.
Ik studeerde er zo’n vijf jaar, kwam in aanraking met leuke mensen en een interessante leraar. Toen ik erachter kwam dat de boeddhistische organisatie niet vies was van dwang en drang, moord en doodslag, en de leider van de organisatie bewaakt werd door lijfwachten, brak ik ermee. Later hoorde ik dat mijn leraar door de organisatie aan de kant was geschoven en daardoor ernstige psychische problemen ondervond. Over compassie, mededogen en de werking van de geest gesproken.
In Rotterdam nam ik daarna deel aan een wekelijkse meditatiegroep waar het later ook niet al te fris bleek te zijn. De leider kon volgens verklaringen van vrouwen zijn handen niet thuishouden en de (leuke) groep werd opgeheven. Zo raakte ik spiritueel dak- en thuisloos en ging in mijn eentje verder op het boeddhistische pad. Als volger van de dharma. Ik noem me geen boeddhist.
Wat ik het als belangrijkste aan het boeddhisme heb ervaren is de zogeheten vrije waarneming. Mensen en zaken zien zoals ze zich voordoen, zonder oordelen of beoordelen, in het besef dat de werkelijkheid niet bestaat in die waarneming. Deze sloot aan bij het gedrag dat ik als onderzoeksjournalist/misdaadverslaggever mij had eigengemaakt. Tijdens interviews niet alleen horen wat er werd gezegd maar ook op welke wijze, het gedrag en lichaamshouding van de geïnterviewde. Daar heb ik veel van geleerd. En nog steeds.
Lama Surya Das, dichter, chantmeester, spiritueel activist, auteur van vele populaire werken over het boeddhisme is door verschillende van zijn voormalige studenten beschuldigd van seksueel wangedrag.
Mijn ervaring is dat het nooit saai is in het boeddhisme.
Geef een reactie