Hier en nu jezelf verdedigen (in je huis of op straat) is iets anders dan deelnemen aan georganiseerde moord, of dat je je nu aansluit bij criminelen (drugsoorlog) of aansluit bij een land, om oorlog te voeren tegen een ander land.
We organiseren alles dood: zoals gezellig een balletje voetballen of gezellig een potje schaken of lekker schaatsen op het ijs of lekker joggen, en zo meer.
We hebben ook de Boeddha en Christus gedood met onze organisaties. De Boeddha is niets anders dan de leer, hier en nu te beoefenen. Dat geldt ook voor de Christus, simpelweg zijn leer van liefde en vrede na te leven.
Gewoon als een goed mens leven, hebben we dood georganiseerd met politiek in ons leven. We vragen anderen voor ons goed te doen. En als politieke partijen hun beloften niet waarmaken, wassen we onze handen (de kiezer) in onschuld.
Het leven vindt hier en nu plaats. Je kunt niet ergen in de toekomst gevoelig zijn voor dit moment. Ook niet door in het verleden (godsdienst-traditie) te leven kan je hier en nu zien wat voor je ligt.
Het willen organiseren van iets, kan gauw uitlopen op het kwaad van verafgoding: bijvoorbeeld, miljoenen betalen voor iemand die een flink balletje weet te trappen of heel goed weet te schaken of wat dan ook. Het is toch volkomen absurd dat we bepaalde mensen zo nalopen, verafgoden en belonen?
Ik verwerp nadrukkelijk het goede binnen politiek, omdat binnen politiek enkel het ene minder slecht is dan het andere maar het goede is er niet te vinden.
Slechte en berekende mensen kunnen niet goeddoen, dat kunnen enkel goede (integere) mensen.
Ook zoals een wijs man ooit zei: ‘Een meerderheid van stemmen kan van een ezel geen paard maken.’
We lijken wel massaal bang te zijn voor onszelf, hier en nu, wat we werkelijk zien en voelen.
Dan heb ik het niet over haat en afgunst, maar dat we zien dat alle wezens naar geluk zoeken. Dat we enkel door elkaar spontaan en oprecht tegemoet te komen, met elkaar als samenleving tot bloei kunnen komen.
Zowel de Boeddha als de Christus waren geen staatslieden maar verlichte wezens. Zagen liefde als het enige middel dat haat verdrijft. Ook leerden zij geen oorlog en geweld.
Toen China Tibet had bezet riep de geestelijk- en politiek leider van Tibet (de gevluchte Dalai Lama) zijn volgelingen op niet verder te reageren met oorlog op deze bezetting. Dat dwong over de hele wereld bewonderen af. Ook ik kreeg op die manier bewondering voor de Dalai Lama.
Ik ben zelf een erkend dienstweigeraar maar begrijp wel dat ik 9 jaar daardoor, voorafgaande, een (geweldloze) strijd had met de Raad van State.
Ook geloof ik niet dat we kunnen beweren geweldloos te zijn en wel gewoon vlees eten.
Dat ik mezelf zal verdedigen op straat, is de vraag. Maar het grootste kwaad zit hem in het uitbuiten door van alles per se te willen organiseren.
Omdat ik nog nooit gestemd heb, op welke politieke partij ook, wil niet zeggen dat ik aan de kant van de samenleving sta te kijken, hoe van alles misgaat.
Je kunt als individu meer goeddoen dan je denkt maar wie wil, en durft, er nu alleen te staan in waarheid?
