Sinds de digitale revolutie is zelfs onze zogenaamd ‘vrije tijd’ niet meer echt van ons. Zomaar wat rondlummelen is ‘verloren tijd.’ Tijd moet nuttig besteed worden, geconsumeerd via spelletjes, films, avontuurlijke weekends en reizen naar verre bestemmingen. Liefst all-in.
Columns
Het jaar 2021 – dag 210 – krankzinnigengesticht
Na het applaus nu de foto.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2021 – dag 209 – sammyjoop
Als slungelige puber zag ik alleen maar straatstenen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Boeddha in de bajes – plegers van liquidaties
Uitvoerders van liquidaties hebben vooral vermogens- en geweldsdelicten op hun naam staan en zijn een of meerdere periodes uit beeld voordat ze de liquidatie pleegden.
Het jaar 2021 – dag 208 – hondgevaar
Er komt een tijd dat ik er na een bezoekje heel anders uitzie.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Verbinding
Kunnen we samen, niemand uitgezonderd, een betere wereld creëren?
Hersenen heb je om te overleven
Als we alles zouden onthouden en alle zintuigprikkels zonder selectie binnen zouden komen, dan zouden we ten onder gaan aan niet relevante informatie. Sprakeloos en verbijsterd zou ons leven tot stilstand komen. Misschien zouden we ons vrijwillig willen blinddoeken, een prikkelarme kamer invluchten, alle geluid vermijden en ieder gezelschap ontlopen.
Het jaar 2021 – dag 207 – indegloria
Lang zal hij leven, hoera, hoera, hoera.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Bodhisattva & Bodhisatta
Een lettertje, maar al eeuwen een meningsverschil?
Het jaar 2020 – dag 206 – voorbijpraten
Je mond voorbij praten, het is zo menselijk. Soms ook een kunstvorm.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het NIMBY virus
Wij verdienen de afgrond! En daarmee bedoel ik dat het streven naar méér, nog méér en zoveel mogelijk geld verdienen om méér, nog meer en zoveel mogelijk materiële spullen te kunnen kopen en bezitten, de mensheid in de afgrond stort. Voor het individualisme en kapitalisme samen bakzeil halen, gaan ‘ikke ikke ikke’ en ‘hebbe, hebbe, hebbe’ luider en luider klinken.
Gelijkmoedigheid
Diana Vernooij: ‘Van de week liep ik buiten, mijn vaste ommetje na mijn werk. De wolk van drukte in mijn hoofd begon wat op te lossen, maar er bleef iets hangen, iets dat gebeurd was bleef haken en maar drukke woorden oproepen in mijn hoofd.’
