…
De virtuele denkster 399
…
Columns
Dick – Wonder & laatste woord
De zeven paden van mijn labyrint voeren mij overal. Ze slingeren heen en weer en je hebt er geen vat op al kun je maar één kant uit. Er is geen plaats waar ik niet kom. Hoog in de Himalaya, in de zeekrochten van Kanyakumari, het zuidpuntje van India, waar drie zeestromingen elkaar treffen en op de weidsheid van het Terschellingse landschap. Overal.
Iedereen verlicht
De Boeddha heeft de tuinkabouter verjaagd. Daar is al veel over gezegd en geschreven. Vaak op kritische toon. Want wat weten al die mensen met een boeddhabeeld in de tuin of op de schoorsteenmantel nu van het boeddhisme? Helemaal niks (dat bleek desgevraagd ook te kloppen, trouwens, zo bleek uit tv-interviews)!
Het jaar 2022 – dag 342 – ballen
Het WK en relaties.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
VrijdagZindag – Slachtoffers
Cijfers lijken een bijzondere aantrekkingskracht te hebben, alsof daarmee gezegd is hoe erg het is – of dat het wel meevalt en er gewoon bijhoort.
Ik mag mezelf geen kwaad doen…
De ‘echte wereld’ is de wereld van samsara, de wereld waarin we niet alleen zijn maar rekening moeten houden met anderen. Waar hetgeen ervaren wordt in de training/meditatie aan de praktijk moet getoetst worden. Een wereld die nood heeft aan mensen die zich ten volle wijden aan het spiritueel pad, rekening houden met de anderen en ja, tussendoor, als de omstandigheden erom vragen, zichzelf een beetje opofferen en daardoor soms ervaren dat het leven in samsara onlosmakelijk verbonden is met lijden.
Het jaar 2022 – dag 341 – vliegtijd
Het klokje en het raam.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2022 – dag 340 – onrustgeest
Het wordt tijd voor een APK.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Guy – Wij zijn allen voorbijgangers…
Vergankelijkheid is overal en op élk moment tastbaar aanwezig voor wie ‘kijkt’. Maar zijn we er ons bewust van? Dat is nochtans wat de Boeddha ons aanraadt om wakker te worden. Om te ontwaken.
Een schokkende ‘behandeling’ in de gesloten Jeugdzorg
Er zijn de afgelopen jaren tientallen slachtoffers gemaakt in deze instelling. De hulpverleners accepteren geen klachten van ouders. Bij klachten dan worden kinderen en hun ouders als tegenstander gezien en worden ze bestreden zonder empathie en zonder enig gevoel van verbondenheid. Dit verhaal gaat over het gebruik van macht van hulpverleners om hun doelgroep te ‘helpen’. Het motto is kennelijk: als je niet doet wat volgens onze normen goed is, dan gaan we je straffen. Als je je gaat snijden, dan gaan we je straffen door de benodigde zorg te onthouden.
Het jaar 2022 – dag 339 – missen
Het was stil tot de vier woorden.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Edel – Gewoon blijven zitten
De grote valkuil is to do-lijstjes in de meditatie invoeren. Het begint heel onschuldig. We hopen een moment rust te vinden in de drukte van ons bestaan. We hopen wat helderheid te vinden in ons hoofd. En inderdaad soms vinden we rust en helderheid. En dan denken we: dit is het. En dan komt er een moment dat het niet meer lukt. Terwijl er niets te lukken valt. Als er onrust komt kunnen we ook dan blijven zitten en bij die onrust aanwezig blijven? Dat is het hele punt.
