Zacht glijdt de wolk uit mijn longen
En zweeft geruisloos over de zandweg
In rust over de aarde,
Haast bewegingsloos
De beer vervult zijn winterslaap
Wel doorvoed in de zomer
In rust verterend
Lichaam en geest wachtend op de lente
Een wolk is een mens
Een geest in een vluchtig lijf
Een karkas veredeld met ziel
Wachtend op een voortgang…
Een wolk verdwijnt uit een lichaam
Een lichaam verdwijnt in een wolk.
Ludo Lemmens
Juli 2026
Geef een reactie