In het midden van de jaren tachtig van de vorige eeuw kreeg ik via mijn werk als onderzoeksjournalist te maken met de Canadese spion X, die voor de NSA, de Amerikaanse National Security Agency werkte. Hij was een onopvallend figuur, mooi meegenomen voor een spion, die het vuile handwerk niet schuwde. X was subversief en tot alles in staat.
De NSA is een van de grootste veiligheidsdiensten van Amerika. Vrijwel onbekend, maar erg machtig. De dienst kwam lang geleden al in het nieuws toen een Amerikaanse en Britse krant onthulden dat deze dienst zich via Google, Skype en Facebook en andere media in onze privé levens aan het nestelen is. Alle berichten op deze zogenoemde ‘sociale media’ worden met een speciale zoekmachine gescand en opgeslagen.
Niet omdat de gebruikers van deze ‘sociale media’ criminelen zijn, maar omdat de Amerikaanse overheid alles over iedereen wil weten. Met een regering die op oorlog koerst, Europa als verrader van waarden ziet en nu nog mogelijkheden heeft om onze communicatie en betalingsverkeer met één druk op de knop uit te schakelen.
Het opmerkelijke is dat deze informatie niet met een pistool tegen de slaap wordt afgedwongen, maar dat de gebruikers van deze ‘sociale media’ zelf die informatie aandragen door hun uitbundige gedrag op internet onder de noemer van alles delen en ‘ik heb toch niets te verbergen’. Hoe dom kan een mens zijn.
Zo zetten ze de deuren van hun leven open voor iedereen met een papiertje op de deur: Neem gerust alles mee! Er zijn vele gevallen bekend van misbruik, het manipuleren van berichten en foto’s. Justitie, politiemensen, privédetectives en deurwaarders en ook journalisten en geheime diensten lopen de meest intieme omgeving van mensen binnen en halen alles weg wat ze willen jatten. Slaan het op in bestanden en geven het vrij op de manier en als hen dat uitkomt. Om zo nodig mensen en hun omgeving te beschadigen, te chanteren en te manipuleren.
Wie schrijft, die blijft (in de systemen zitten).
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
jim zegt
Wie leest blijft ook.
Of het nu stukken van onderzoekjournalisten als bijv. Whitney Web betreft of de haiku’s van Ryokan die ooit schreef ‘de dief is de maan in het raam vergeten’ na een exposé over dat die dief hem van al zijn schamele bezittingen had beroofd, hetgeen mij ontroerde. Ik heb het boek niet meer, het werd gestolen. Wat blijft ons over dan kunnen lezen en schrijven, naar de maan lopen en aandacht schenken.