Ik had niet verwacht dat ik het nog mee zou maken, de teloorgang van Facebook. Het bedrijf zit na een schandaal- het binnenhalen van persoonlijke gegevens van 50 miljoen Amerikanen door het Bitse bedrijf Camebridge Analytica in het verdachtenbankje bij de Britse regering en op de beurs krijgt het stevige klappen. Deze week slonk het vermogen van deze handelaar in berichten en beeld met miljarden dollars. Wat heerlijk.
Vandaag reageerde Facebook op het binnenhalen van 50 miljoen adressen door Camebridge Analytica waarvan de gegevens zijn gebruikt tijdens de Amerikaanse verkiezingen. Facebook neemt het de Brit kwalijk dat het dit platform misbruikte. Maar Facebook heeft het zelf mogelijk gemaakt dat dit gebeurde en zweeg er geruime tijd over. Tot een klokkenluider niet langer zweeg. Wat er gebeurd is is dat CA van die miljoenen Amerikanen de emoties kon meten op basis van wat er over hen bekend was op Facebook. Door hen zelf verstrekt en door hun ‘vrienden’. Is het een man, een vrouw, zachtaardig of doortastend. Hun hele emotieleven lag op straat waardoor het mogelijk was ze in directe zin te benaderen met boodschappen, ook politieke. In Amerika draait de politiek om emoties.
Tegenstanders noemen Facebook een bedreiging van de democratie. Het bedrijf verdient miljarden door het oeverloze gezwets en het delen ervan door de vrienden. Eerder was er kritiek op Facebook vanwege de verspreiding van fakenieuws door gebruikers. Je kon er op wachten dat de zwarte kant van dit bedrijf bloot wordt gelegd.
Mijn hart juicht van vreugde toen ik de ontwikkelingen rond Facebook waarnam. En wat hoop ik dat dit soort media naar de schroothoop van de samenleving verhuizen. Als je vroeger bij Facebook werkte was je iemand, nu ben je een lulletje, hoorde ik gisteren op tv een expert uitleggen. Jongeren mijden Facebook omdat ze de bescherming van hun privacy niet vertrouwen. Alleen ouderen- ‘ik heb toch niks te verbergen’ plaatsen hun berichten nog op Facebook, zei de expert. Dat is mooi, want deze doelgroep sterft vanzelf uit.
Als ik gelovig was zou ik drie keer halleluja roepen om dit goede nieuws te vieren. Nu neem ik maar een biertje: winterbok. Alles komt, alles gaat. Het kan mij in dit geval niet snel genoeg gaan.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer.