Ik heb besloten om op de fiets iedereen die ik tegenkom goeiedag te zeggen of op zijn minst te knikken; komt daarbij dat ik mijn engagement heb uitgebreid naar de bus, trein en auto: knikken naar de medebestuurders. En daar krijgen we dus gekke dingen te zien. Er wordt niet meer gekeken. Mensen rijden blind. als iemand knikt naar jou in je wagen wordt dat als bijna iets vijandigst gezien bijna op het randje van het terrorisme af.
Maar volhardend zoek ik oogcontact en knik ik.
Ik kreeg de laatste maanden zelfs enkele knikjes terug.
Met knikkende knieën blijf ik mensen groeten. We hebben toch zoveel gemeen.
Laat ons elkaar in de ogen kijken en niet via een schermpje naar de wereld kijken terwijl die mooie wereld de hele tijd om je heen is.
Ik groet je!
Alain Dieryck zegt
Inderdaad, niet iedereen knikt terug.
Maar ik blijf ook knikken – te voet en op de fiets.
Hartopwarmend als er een antwoord komt.