Het is precies drie jaar geleden dat ik daar was, bij het Canadameer. Net als toen was ik onder de indruk van de natuur met de overweldigende stilte. Nauwelijks wind, kleine rimpelingen in het water met een prachtige weerspiegeling van de wolkenlucht.
De midwinterhoorns lieten in alle vroegte van zich horen en het mooie sonore geluid zweefde weg over het wateroppervlak. Door de immense stilte hoorde je even later dat geluid weerklinken over het rustige water; een echo, een weerklank …zo mooi! De spelers van de midwinterhoorn genoten zichtbaar zelf ook van dit fenomeen en ze bliezen korte stukjes en wachtten dan op de prachtige weerklank die vanuit het bos leek te komen en dan over het water terugzong. Een mysterieus geluid vanuit de natuur, zomaar gratis. Het handelen van de mens vond zijn weerklank in de natuur.
De natuur geeft antwoord op ons handelen, maar helaas is dat niet altijd zo fraai als op deze Kerstdag aan het Canadameer.
Ons handelen veroorzaakt altijd een reactie. Een reactie van de natuur of de medemens. Maar wat als je niet meer in staat bent om te handelen of iets te doen…dan vindt er ook geen weerklank plaats. Vandaar, denk ik ,dat mensen kunnen vereenzamen. Als zij om een of andere reden niet meer kunnen deelnemen aan deze snel veranderende tijd dan horen zij geen echo’s meer. Alleen nog in hun gedachten, echo’s uit ver vervlogen tijden.
Dan wordt het pas echt stil. Een stilte die niemand zich wenst.
Heb een mooi Nieuwjaar, met aandacht, aandacht voor de medemens en de natuur!
