Boeddhistisch Dagblad

Ontwart en ontwikkelt

Header Rechts

Vijftiende jaargang

Columns

B’eter: pasta met spinazie, avocado en paddenstoelen

door Reageer

Vorige week zag ik op televisie een aflevering van Arjen Lubach’s Avondshow over voedselzekerheid. Hebben we genoeg te eten als er een oorlog uiitbreekt? Korte samenvatting: de BBB heeft ‘voedselzekerheid’ op de kaart gezet, we hebben zelfs een ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur. Boeren protesteren met borden als “wie de boer niet eert heeft van het verleden niets geleerd” en diverse politici verwijzen naar de 2e Wereldoorlog en de Hongerwinter als ze willen opkomen voor de veehouders en protesteren tegen het stikstofbeleid en een krimp van de veestapel. Het beeld van Nederland voedsel-exportland was al aan herziening toe, nu heeft Lubach het hele verhaal, gebaseerd op harde feiten, gevisualiseerd en op de voor hem kenmerkende humoristische toon uiteengezet. Het terugkijken waard!

Vrijdag Zindag – Ben ik een echte Nederlander?

door 1 Reactie

Nationalisten en patriotten sporen bewoners van dit land aan trots te zijn op hun exclusieve identiteit. Daar komt een politieke agenda in mee, vooral wat migratie betreft. Aanleiding voor mij om me af te vragen of ik wel een echte Nederlander ben. OK, ik ben tien jaar in het buitenland geweest. Dat is al een stukje  vreemdeling in mij. Maar u kunt deze vraag vanzelfsprekend ook voor uzelf beantwoorden. Steekproef van twee.

Leven in Thailand – Kijk eens naar het vogeltje

door 2 Reacties

De geschiedenis herhaalt zich. Zes jaar geleden merkten we dat de munia’s in een nestje vlakbij ons terras de kleintjes niet meer kwamen voeren. We schreven daar indertijd al eens een blog over. Kort geleden was er iets soortgelijks aan de hand. Er zijn hier vaak hele lokale, korte stormen. Soms waait het dan onvoorstelbaar hard, maar de laatste jaren hebben we geen extremen meer meegemaakt. Niettemin kan het toch eventjes stevig waaien, en na een zo’n ministorm lag er een munianest op de grond. We hebben er een camera bijgezet om te kunnen zien of de munia-ouders hun kinderen nog kwamen voeden, maar dat bleek niet het geval. En zo hadden we dus ineens weer twee muniababies te verzorgen.

Geen dood geen vrees (69)  – Houden van …

door Reageer

Het prachtige verhaal van Thich Nhat Hanh heeft veel diepgang. Het geeft inzicht in hoe we om kunnen gaan met onze gevoelens voor iemand die we kwijt raken, zonder verstrikt te blijven, dan wel verstrikt te raken in onze liefde voor haar of hem. Dit kan door Liefde in een groter perspectief te plaatsen zodat we het pad van bevrijding, compassie, vrede en vreugde kunnen gaan.