Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
The postman always rings twice.
Moedig voorwaarts!
Columns
B’eter: Witte kool uit de oven met knoflook en kruiden
Enkele collega’s maken deel uit van een groep die eten redt van de verspilling en zorgt dat het goed terecht komt. Ze rukken uit met bakken en emmers om na bruiloften en andere feesten, congressen, vergaderlunches en dergelijke op te halen wat anders in de kliko zou verdwijnen. Meestal gaat het geredde voedsel naar mensen die rond moeten komen van een klein inkomen, maar soms is er zo veel dat ik ook een graantje meepik. Zo was er een tijd dat op maandagmorgen een goede bestemming gezocht werd voor oudbakken biologisch brood dat op zaterdag op de markt was overgebleven. Dat kon nog prima gegeten worden: even in het broodrooster en het was weer lekker.
Vacüüm
Oceaan zonder water
Rots zonder steen
Woestijn zonder zand
Vuur zonder hitte
Sogenji desu: TAKUHATSU
Hoewel de meeste Japanners – of ze nu wel of niet iets gaven – buitengewoon vriendelijk waren, was er toch ook wel een aantal die met wilde armgebaren duidelijk maakte dat ze niet gediend was van zo’n schreeuwende monnik op de stoep…
‘Om de andere oever (nibbana) te bereiken dient het najagen van alle geneugten vermeden worden (2)’
Zondagmorgen ging ik al vroeg naar de bakker en zag een jongeman met een zak pistolets uit de bakkerij komen. Hij ging met onzekere stap, zich vasthoudend aan de gevel. Onmiddellijk kwam volgende gedachte bij me op: “Hoe is het toch mogelijk dat een jonge gast zo zijn leven en gezondheid vergooit door heel de nacht op café te zitten zuipen om dan ’s morgens, nog dronken naar de bakker te gaan”. Een gevoel van walging en afkeuring kwam bij me op. Ik had de jonge man al geklasseerd onder de hoofdding ‘losers’. Ondertussen was ik de winkel binnengestapt en hoorde de aanwezige klanten de jonge man prijzen om zijn moed en doorzettingsvermogen en dit omdat hij al zo snel na een hersenbloeding probeerde om zelfstandig te leven. Een gevoel van schaamte overviel mij. Hoe snel was ik niet geweest met (ver)oordelen, zonder niet eens de ware toedracht te kennen. Enkel afgaand op mijn eigen ervaringen, voorkeuren en conditioneringen. Nog steeds, als een ongewone situatie mijn aandacht trekt, probeer ik, met bovengenoemd voorval in het achterhoofd, niet te oordelen.
Vrijdag Zindag – Kerkkrimp 2: nieuw elan
Het spirituele binnenwerk krijgt een radicale update, al geldt tegelijk: koester wie er nog zijn! Maar wie attent blijft, ziet hoe zich nieuwe kansen en visies aandienen. Hernieuwd elan is de motor. De ‘kramp van de krimp’ (Dick Tieleman) maakt plaats voor optimistische beweeglijkheid. Urgentie voedt de noodzaak van een stevig heroverwegen van tradities en gevestigde vormen van kerkzijn, alsof alles opnieuw begint. Wie afhaakt omdat het allemaal te snel gaat, wordt omarmd en er weer bijgehaald. Creativiteit krijgt alle ruimte.
Sogenji desu: KUFU
“En… wat heeft zo’n jaartje in een Japans zenklooster je nou gebracht?”
‘Om de andere oever (nibbana) te bereiken dient het najagen van alle geneugten vermeden worden (1)’
De Boeddha vergelijkt onze reis door samsara ( de aan ons verschijnende zintuiglijke wereld) regelmatig met het oversteken van een grote, immens brede stroom (cfr. de parabel van het vlot MN 22). Maar wat in dit sutta zo origineel is, is het feit dat hij het begeren van en verlangen naar de bevrediging van zintuiglijke prikkels vergelijkt met de lekken in een boot.
Sogenju desu: TOSHI KUMI
Je denkt aan Kama Soetra, maar het wordt doodordinair strontscheppen in een zenklooster
De Boeddha – over het slachten van dieren
De Boeddha verweert zich tegen de beschuldiging dat hij vlees zou eten van dieren die speciaal voor hem geslacht worden. Hij zegt dat ook zijn leerlingen dat niet doen en zet de regels voor de Orde over het eten van vlees uiteen. Hij wijst er verder nog op dat zijn monniken de brahmavihara’s beoefenen en daardoor niet geneigd zijn zichzelf of andere levende wezens te schaden.
Guy – dhammazaadjes – De zelfloosheid van het ‘ik’
De leer van de Boeddha leert dat het ‘ik’ zelfloos is. Zonder ‘zelf’. ‘Leeg’. Anatta (P.)
Wil dat zeggen dat het ‘ik’ niet bestaat?
Absoluut niet. Het ‘ik’ bestáát. Het is aanwezig in elk moment van ons bestaan. Van onze geboorte tot aan onze dood. Zonder ‘ik’ zou er geen overleven mogelijk zijn.
Ludo – Vrijlaten
…
