Ik zag een oudere buurman (ik heb inmiddels dezelfde leeftijd) op straat stilstaan, terwijl hij zoekend om zich heen keek. Hij wist achteraf niet meer waarom hij naar buiten was gegaan. Maar hij wist ook de weg naar zijn huis niet meer. Hij had een dun overhemdje aan, waar de koude regen (het was november), overheen stroomde. Ik bracht ik hem snel naar waar hij wezen moest. Hij keek zoekend om zich heen, en mompelde: ‘Ah… ja, hier woonde ik.’ Ik begeleidde hem naar binnen en zette thee, die hij dankbaar naar binnen slurpte. ‘Weet je wat het is,’ zei hij en nam nog een slokje.’ Oud worden is niet zo erg. Maar oud zijn…’
Columns
Het jaar 2026 – dag 49 – meditatief vallen
Een gevallen man en de bakker.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Guy – dhammazaadjes – Van inzicht in anicca naar vimutti
Bevrijding (P. vimutti) uit dukkha verbergt zich in het helder begrip en diep inzicht (P. sampajanna) van anicca en anatta door persoonlijke experiëntiele ervaring—het rechtstreekse resultaat van een volgehouden beoefening.
Peter – De actualiteit van Joke Smit
Een column over de staat van de emancipatie, oer-feministe Joke Smit en mijn eigen wisselende prestaties als huisman.
Hallo, mijn naam is Klaas en ik ben boeddhist
Ferry van Haastert woonde voor het BD een bijeenkomst bij van aan samsara verslaafde mannen: Anonieme Anatmannen.
Het jaar 2026 – dag 48 – de poen en de boeddha
Poen, poen, poen, poen…
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Er zit een barst in alles — over Leonard Cohen, gebrokenheid en heel worden
Leonard Cohen zong het bijna terloops:
“There is a crack in everything, that’s how the light gets in.”
Die zin wordt vaak geciteerd omdat hij troost biedt. Maar hij zegt ook iets ongemakkelijks. Niet dat alles uiteindelijk goed komt. Niet dat gebrokenheid verdwijnt. Wel dat juist waar iets scheurt—waar het niet meer klopt—iets anders zichtbaar kan worden.
Dat is geen optimisme. Het is realisme.
‘We bestaan bij de gratie van diversiteit, we leven bij de gratie van dood en verderf’
Op balkons stonden vrouwen met hoofddoeken te wenen, Turkse tranen verschillen niet van Nederlandse tranen.
Het jaar 2026 – dag 47 – no port
Weg met Lelystad Airport.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Gewoon luisteren … terwijl ik doof ben
Niet meer roeren in mijn kom water met zand, steentjes , blaadjes en mijn ingrediënten. Gewoon de kom neerzetten, alles tot rust laten komen, en gewoon accepteren wat er in het helderder wordend water zichtbaar wordt.
Over Antropologie 16: De bruidsschat
Een bruidsschat heeft te maken met reciprociteit. Allemachtig wat een moeilijk woord weer. Moet dat nou? Ja… want net als ander takken van wetenschap schuwt de Antropologie moeilijke woorden niet. Dat heeft vooral te maken met betekenissen. Reciprociteit is een woord voor het principe van geven en ontvangen binnen sociale interacties. In gewoon Nederlands: wederkerigheid. In de praktijk: ‘voor wat hoort wat’. En dan als ongeschreven verplichting. Ik doe iets voor jou, dus is het normaal dat jij iets terugdoet voor mij. Ik geef jou iets, dus is het normaal dat jij iets teruggeeft. Dat hoort zo.
God zij dank!
Het boeddhisme is geen geloof; meer een levenswijze of psychologie.
Na de Nederlands Volksbeweging over tot de orde van de dag
De roep om een nieuwe politiek waarbij het landsbelang voorop moet staan en niet het partijbelang is niet nieuw. De economische crisis van de jaren 1930 en de dreiging van het nationaal-socialisme vroeg destijds volgens velen om vernieuwing van het machteloze en verstarde politieke bestel. De Nederlandse Volksbeweging wilde een doorbraak. Waar kwam dit vandaan en waar leidde het toe? Dit artikel bespreekt de grote lijnen.
Guy – dhammazaadjes – Rondjes draaien (2)
Wedergeboorte is een issue dat als een Hydra steeds opnieuw aan de oppervlakte komt. En net als de middelste kop van deze mythologische waterslang een eeuwig leven schijnt te leiden. Doe zoals Heracles: hak die kop eraf en begraaf hem onder een zware steen.
‘Kijk namelijk gewoon eens om je heen’
Het is niet moeilijk om kritisch te zijn en je eigen weg te volgen.
B’eter: bananencake van overrijpe bananen
Het zogenaamde ‘banana bread’, letterlijk bananenbrood – maar ik vind bananencake een betere benaming, is erg populair. Mijn dochter bracht onlangs een duur stuk mee van een sjieke bakker uit de grote stad, en het smaakte naar meer, maar dan zelfgemaakt. Het is namelijk simpel en spotgoedkoop om zelf te maken. Zeker als je voor niks of met korting flink overrijpe bananen kunt krijgen.
Gesprekjes: Open deur!
Ik heb geen auto maar had wel de wegenwacht nodig voor een dame die haar autodeur niet meer dicht kreeg. En met een wijd open deur (bestuurderskant) kun je de weg niet op. De dame in kwestie stond (een week te vroeg) met haar zak plasticafval bij de container. Zonder telefoon. Dus heb ik maar de ANWB gebeld.
‘Jullie zijn allemaal idioten’
Je kunt zo gek als een deur zijn, maar dat hoeft je functioneren in de maatschappij niet in de weg te staan.
Het jaar 2026 – dag 44 – vrijdag de dertiende
Ik heb geen kat en ook geen ladders, gelukkig maar op deze dag.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Hoe om te gaan met geweld in de samenleving
Geweld komt voort uit de wens ‘om bestaan.’ Elke vorm van bestaan is geweld. Je bent misschien in de veronderstelling dat vrede, vreedzaamheid, niets met geweld of oorlog te maken heeft, maar net zo als duisternis de voorwaarde is voor licht, zo is oorlog de voorwaarde voor vrede.
Vrijdag Zindag – Duizelingwekkend religieus
Als je tot je door laat dringen wat de mensheid aan religieuze ideeën en praktijken heeft voortgebracht, dan duizelt het je. Het meest merkwaardige daarbij is niet eens de hoeveelheid en de immense verscheidenheid. Het aparte is vooral dat de veelheid geen belemmering blijkt te zijn voor de eigen waarheid. De exclusiviteit lijdt niet onder de willekeur die hoort bij de keuzeruimte op de religieuze markt.
‘Ik denk dat ik zo maar eens een bad ga nemen’
Een ieder van ons gedraagt zich als de hoer van onze gedachten en als slaaf van onze verlangens.
Het jaar 2026 – dag 43 – opa
Er zijn altijd veel vragen na zelfdoding bij de nabestaanden. Maar ik ben zo blij mijn opa gekend te hebben.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
De wind nam hem mee
Deze week vieren we Paranirvana dag: het heengaan van het fysieke lichaam van Boeddha. En in veel sanghas is dat ook het moment om stil te staan bij het heengaan, recent of langer geleden, van je eigen geliefden en spirituele vriend(inn)en. In deze reeks praatjes over ‘wegen van beoefening’ wil ik het daarom hebben over loslaten. Niet primair over fysiek loslaten van eigen of andermans levend bestaan, maar over de emoties rondom het vasthouden en loslaten – en de lessen daaruit zijn positief en hoopvol, zeker geen ‘memento mori’ (gedenk dat je zult sterven) doemdenken!
