…
Ludo – einde
…
Columns
Geen dood, geen vrees (79) – De oversteek
Wees zo vrij als je kunt. Regelmatig lees ik prachtige stukken tekst en/of gedichten waarvan ik denk dat die voor een column geschikt zijn. Dat gebeurt veelal ‘s avonds of vroeg in de ochtend als het net licht aan het worden is.
Waar is het ego van mijn vader gebleven – geworteld zijn
Een lezer vroeg me na het lezen van mijn vorige columns over het dementeren en de dood van mijn vader welke boeddhistische visies er zijn op het geheugen. Er is opvallend weinig gezegd of geschreven over ons ‘gewone’ geheugen, terwijl de westerse psychologie daar zeer veel theorieën over formuleert. Binnen het boeddhisme is het geheugen, net als andere psychische functies gewoon één van de vele middelen om al dan niet een dieper of breder bewustzijn te ontwikkelen.
Vrijdag Zindag – Janskerk: gerenoveerd of geruïneerd?
Al heel wat zomers ben ik vrijwilliger-gids in de Utrechtse Janskerk, gebouwd in de 11e eeuw. In de Middeleeuwen was het de kerk van een kapittel, een groep geestelijken in dienst van de bisschop van Utrecht. Vanaf 1580 is het een Protestantse kerk. De kerk trekt elke zomer zo’n vijfduizend bezoekers. Een derde wordt gevormd […]
Dharma beoefenen in Zuid-Azië deel 2: parttimers
Het basisadvies van Boeddha voor parttimers is ‘dana, sila en samadhi’. Oftewel beginnen met vrijgevigheid, daarna de rest van de ethische adviezen/leefregels en uiteindelijk tijd vrijmaken voor meditatie. We beginnen dus met dana: de parttimer heeft een attitude om te helpen waar zhij dat kan en waar dat het meeste nodig is. Zeker niet gelimiteerd tot de eigen familie en directe vrienden, dan zou het geven ook veel te makkelijk een ruiltransactie worden – je verwacht er wat voor terug. En ook niet met een prioritering waar geven (van tijd en/of geld) aan Dharmacentra/tempels of fulltimers altijd beter zou zijn dan pakweg het helpen van armen in jouw omgeving of het tijd steken in ouderenzorg. En natuurlijk vooral in het belang van de ontvanger en liefst anoniem; te veel zie je in Azië nog donaties waar de naam van de gulle gever bijna in neonletters zichtbaar moet zijn…
Geen dood geen vrees (78) – Als het leven anders wordt
Wie deze columns leest weet dat ik regelmatig als vrijwilliger met gedetineerde mannen en tbs-gestelden heb gewerkt. Dit heeft een prachtige verdieping in mijn leven gebracht. Het betekende ook een confrontatie met mensen en met een wereld die ik voorheen niet kende.
Boeddhistische doeners en denkers 86 – de serie
Vandaag deel ik graag een aantal van mijn ervaringen met jullie. Ik wil het vooral hebben over hoe mijn boeddhistische waarden soms botsen met de Nederlandse cultuur. Dit merk ik thuis, op het werk en binnen mijn Nederlandse familie. Ik ben geboren in een klein boeddhistisch dorpje in de Himalaya en opgevoed door boeddhistische ouders. Voor ons is het boeddhisme een manier van leven; het is diep geworteld en onmisbaar in ons dagelijks bestaan. Onze dag begint en eindigt ermee.
Politiek als struikelblok?
De Griekse wijsgeer Socrates moet hebben gezegd: ‘Een meerderheid van stemmen maakt van een ezel nog geen paard.’
In de vorige eeuw bekritiseerden herhaaldelijk Osho (Bhagwan) en Jiddu Krishnamurti politiek.
Ook de schrijver van deze tekst bekritiseert politiek als oplossing: Politiek kan namelijk enkel tussen twee kwaden de beste kiezen.
Geen dood, geen vrees (77) – Metta meditatie
Mag ik vrij zijn van gehechtheid en afkeer, zonder onverschillig te zijn.
Waar ga je naar toe?
…
Ludo – De onvindbare tel
…
Geen dood, geen vrees (76) – Losse aantekeningen: Dood
Wat een prachtige dood. Ik werd door mijn fysio, Josine, mijn rug gemasseerd terwijl ik in bed lag. Toen ik wakker werd was Josine weg en was het zo mooi in de kamer. Met prachtig licht, licht en donker tegelijk. Prachtige natuur met vogels, kleurende bladeren. Voelde me zo dankbaar, zo dankbaar. Zou zo dood mogen gaan. zo bewust doodgaan is een bijzonder ding.
