Nadat ik de oorarts in m’n beste Japans bedankt had voor z’n goede zorgen liep ik terug naar Sogenji. Onderweg glipte ik stiekem even de Hallows in en trakteerde mezelf op een stuk cheesecake. Om het te vieren, zeg maar. OK, ik geef toe dat ik me een klein beetje schuldig voelde toen ik het – zittend op de trap van een klein buurttempeltje – opat. Maar ik liet het me er niet minder door smaken.
Columns
Als individu ben je nooit alleen…
Als individu ben je nooit alleen; er moet altijd op de één of andere manier rekening gehouden worden met anderen. Doe je dit niet, hou je geen rekening met anderen, dan plaatst de Boeddha die persoon onder type twee: “zij die anderen kwetsen, kwaad doen”.
Vrijdag Zindag – Spelen! Serieus?
Kan spel iets met ernst te maken hebben? In de taal vormen die twee meestal een duidelijke en dodelijke tegenstelling. Nadat er een poosje gedold is, zeggen we dan: ‘Genoeg gespeeld, nu even serieus!’. Spel en ernst sluiten elkaar dan uit
Sogenji Desu: KOMAKU (deel 2)
Het was nog maar twee dagen geleden dat ik mijn trommelvlies gescheurd had, maar ik zat dus alweer bij de oorarts. Met een bezorgde blik keek hij me aan. Niet vanwege mijn oor, maar vanwege mijn gezicht. Het zat vol met krassen en schrammen. Hij gebaarde dat ik op de stoel kon gaan zitten.
Nathan – Leeg aan mezelf
De grote Boeddha is voor mij beslist een pronkstuk van of binnen het menselijk bestaan. Iets om niet minderwaardig over te doen, nietwaar? Net als de Christus en Jiddu Krishnamurti, vind ik ook. Maar waar gaat het nu om, om mensen te verheerlijken? Boeddha en Christus zijn duidelijk gemythologiseerd. Daarentegen is Jiddu Krishnamurti juist weer van zijn voetstuk afgehaald, door zijn affaire met een getrouwde vrouw.
In de vorige eeuw sneuvelden op die manier heel wat ‘wereldleraren’. En onlangs (2023) zagen we nog dat de Dalai Lama vroeg aan een kind om op zijn tong te zuigen.
Sogenji desu: KOMAKU
Even werd ik heel duizelig en misselijk. Ik moest gaan zitten om van de klap bij te komen. In mijn oor een lawaai alsof ik recht onder waterval stond; en het voelde warm – alsof het vol liep met bloed.
Ik mag mezelf geen kwaad doen…
De ‘echte wereld’ is de wereld van samsara, de wereld waarin we niet alleen zijn maar rekening moeten houden met anderen. Waar hetgeen ervaren wordt in de training/meditatie aan de praktijk moet getoetst worden. Een wereld die nood heeft aan mensen die zich ten volle wijden aan het spiritueel pad, rekening houden met de anderen en ja, tussendoor, als de omstandigheden erom vragen, zichzelf een beetje opofferen en daardoor soms ervaren dat het leven in samsara onlosmakelijk verbonden is met lijden.
Guy – dhammazaadjes – Kijk met je hart naar de dingen. Niet met ogen vol haat
Dingen zijn niet zoals ze op het eerste zicht lijken. Verhalen vertellen nooit de hele waarheid. Kleur de werkelijkheid dus niet met veronderstellingen. Met ‘van horen zeggen’. Met vermoedens. Met speculaties. Laat je niet inpakken door vooringenomenheid. Sluit je niet op in je zelf gecreëerde cocon. In je Grote Gelijk.
Het Open Boek – Soulmate – Vincent Duindam
Als je ‘je eigen legende leeft’, dingen doet waarin je flow ervaart, als je je richting niet laat bepalen door je kleine ego, maar als je je afstemt op het geheel, klopt alles. Dan vallen de puzzelstukjes op hun plek. Op dit moment is het voor mij, maar eigenlijk voor ons allemaal, essentieel om bij te dragen aan vrede, vrede in ons eigen hart en -dus- ook aan vrede in de wereld. Elke dag om 16.00 uur mediteren we met mensen van over de hele wereld gedurende één minuut voor vrede. Doe mee! In 1980 was ik al dienstweigeraar en nu voel ik me verbonden met de nieuwe vredesbeweging.
Sogenji desu: TOJI TOYA
Dus liep ik net als ‘de rijke bramenplukker’ door het bos alsof het een paleis was; keek ik naar lucht alsof het een plafondschildering was; luisterde ik naar het zingen van de vogels alsof… Net zo lang totdat niet ik, maar de bramenplukker daar tussen de bamboes liep. En daarna haatte ik hem; schreeuwde ik naar hem omdat ik vond dat hij me bedrogen had.
Uposatha
In de Kandaraka-Sutta geeft de Boeddha een uitvoerige uiteenzetting over de vier typen van personen in de wereld: “Degene die zichzelf kwelt, schade berokkent; degene die anderen kwelt, schade berokkent; degene die zowel zichzelf als anderen kwelt, schade berokkent en als vierde degene die noch zichzelf, noch anderen kwelt, schade berokkent. Alleen het laatste type [zo zegt de Boeddha] leidt een waarlijk heilig leven” [d.i. een leven dat tot ontwaken kan leiden].
Leven in Nederland
Nadat Yindee was onderzocht en gelaten een injectie had ondergaan, vond het praatje plaats dat bijna gebruikelijk is als ik voor het eerst op een plek kom. Waar ik woon, of ik een groot huis heb, waar ik vandaan kom. Gelukkig sprak de dierenarts heel goed Engels, zodat mijn antwoorden wat verder konden gaan dan aa-sai yu ti Nong Noi (ik woon in Nong Noi), mie baan lek lek (ik heb een heel klein huisje) en ma djaak pratheet Holland (ik kom uit Nederland).
