De afgelopen decennia is de groep dak- en thuisloze mensen veranderd. Nieuwe groepen zijn bijvoorbeeld jongeren, vrouwen, arbeidsmigranten of economisch dakloze mensen. Deze groepen worden in de huidige monitoring niet of onvoldoende meegeteld. Experts, opvangorganisaties en beleidsmakers geven aan dat de schattingen van het CBS (Centraal Bureau voor de Statistiek) slechts een deel van de werkelijke situatie weergeven. Dit is in de eerste plaats een probleem omdat dus niet duidelijk is wat de werkelijke omvang is van de groep dak- en thuisloze mensen. In de tweede plaats kent dak- en thuisloosheid vaak verschillende fases die elkaar snel kunnen opvolgen: verblijf bij vrienden, in een vakantiewoning, in de noodopvang en op straat wisselen elkaar af. Een beleid gericht op voorkomen en uitbannen van dakloosheid vraagt om een brede definitie en bijbehorende meting.
Achtergronden
De weg kwijt
Er werd mij eens gevraagd welk pad ik wilde bewandelen: het smalle of het brede pad. De vraagtekens dansten door mijn hoofd en in een flits bedacht ik dat de middenweg voor mij passender zou zijn.
Koeienmonument Amsterdam – stadsmonument voor 2 miljoen geslachte koeien
Tussen 1984 en 2017 zijn ruim twee miljoen koeien geslacht op het Foodcenter aan de Jan van Galenstraat in Amsterdam West. Binnenkort wordt dit terrein een woonwijk. Bij deze historische plek, waar het laatste abattoir van Amsterdam stond, willen de initiatiefnemers een monument oprichten voor de vele dieren die hier hun dood vonden. Een aanklacht tegen de vee-industrie én een ode aan de band tussen mens en dier.
Peacewalk met Nederlandse delegatie richting Jeruzalem
De Peacewalk is nadrukkelijk interreligieus: ‘Iedereen die zich geroepen voelt om voor vrede te lopen kan meedoen met de Peacewalk, ongeacht religie, nationaliteit of achtergrond. Je kunt één dag, een week, een maand of de hele route lopen,’ zegt initiatiefnemer en theoloog Rikko Voorberg. De Nederlandse stichting PopUpWerk organiseert de tocht samen met het Duitse GlocalSpirit en de internationale vredesorganisatie (en pelgrimsroute) The Jerusalem Way.
‘Het hoeft niet meer’ – de geleefde ervaring van oudere mensen met een doodswens die niet ernstig ziek zijn
Veel oudere mensen leefden alleen. Ondanks een sociaal netwerk was het vooral het niet kunnen delen van de momenten in het alledaagse leven wat hen zwaar viel.
Gelijkmoedigheid op de proef gesteld
Meer dan ooit ben ik dankbaar voor de Dhamma en meditatie. Ik ervaar dat als een ware toevlucht voor moeilijke momenten, toevlucht om weer een evenwicht te kunnen vinden in een stormachtige situatie. Meer dan ooit realiseer ik mij hoe kostbaar het leven van alle wezens is en waarom de Boeddha respect voor het leven als eerste ethische richtlijn heeft voorgesteld, namelijk: Ik neem mij voor om geen enkel levend wezen te doden of te kwetsen.
De verloren zoon: een stap naar binnen
Dan wordt het verhaal rauw. Honger. Schaamte. Een bodem. Je ziet hem bijna zitten: tussen de dieren, met lege handen, de geur van stal in zijn kleren, en het besef dat hij niet alleen zijn geld is kwijtgeraakt, maar ook zijn gezicht. En dan die ene zin die alles kantelt: hij kwam tot zichzelf. Niet: hij kreeg een morele ingeving. Maar: er gaat een licht aan. Alsof er in hem iets wakker wordt dat al die tijd bedolven lag onder allerlei gedachten. Een eenvoudige helderheid die zegt: dit werkt niet meer. Dit ben ik niet. Mijn vrijheid is leeg geworden.
Geweld doet iets met ons en de ander
Elsbeth Wolf: ‘We denken dat de oorzaak van woede buiten ons ligt; uiterlijke omstandigheden zijn slechts aanleiding. Die zaadjes van woede zijn ooit in onze vroege jeugd in ons geplant toen we afhankelijk waren, weerloos en onvoldoende werden beschermd. De oorzaak van woede ligt in ons. Gevoelens van verdriet, pijn en angst zijn ontstaan door eerdere ervaringen van psychisch geweld, zoals: het afgewezen zijn, niet gewenst zijn geweest, niet gezien of gehoord zijn als kind, door seksueel misbruik, discriminatie, seksisme en vernedering, buitengesloten worden, er niet bij mogen horen, niet mee mogen doen. Het slaat diepe, diepe wonden in ons. Zowel psychisch als fysiek geweld leiden tot opeenhopingen van woede in ons opslagbewustzijn. Zodra die woede wordt getriggerd door iets van buitenaf, komt het tot een explosie. Als we geen zelfbeheersing hebben of de discipline om dit tijdig te stoppen, komt er een keten van geweld op gang.’
25 september 1945 Doornroosje ontwaakt op het Binnenhof
Het boek Terug naar het Binnenhof van politiek historicus Carla Hoetink gaat over de problematische terugkeer van de Tweede Kamer van 1937 in de periode 1945-1946. Haar kiezersmandaat was in 1941 verlopen, maar het Tijdelijke en latere Voorlopige Staten-Generaal ‘ontwaakte als Doornroosje’ en heroverde haar grondwettelijke rechten. Dit artikel geeft een schets van de inhoud van dit belangrijke en prachtig uitgegeven jubileumboek.
Ardan – Hoppe, hoppe, soppe
…
Sodis – de virtuele denkster 569
…
The Rights Forum: Broodkruimels als antwoord op genocide
Dit kabinet doet niet wat veel Nederlanders vragen. Peilingen van Ipsos, Motivaction en EenVandaag wijzen uit dat een substantiële meerderheid van de kiezers een rechtvaardiger Palestina-beleid wil, gebaseerd op concrete maatregelen tegen Israël: niet alleen een verbod op handel met de illegale nederzettingen, maar brede economische sancties en een stop op de wapenexport. Dit is, zoals wordt gesuggereerd, niet ‘te radicaal’ of ‘te ingewikkeld’ voor de samenleving, maar voor D66, VVD en CDA – partijen die niet voldoen aan hun verplichtingen onder internationaal recht omdat het ‘te ingewikkeld’ is voor hun coalitieakkoord.












