Queer is van alle tijden, maar het verhaal begint in het 17de-eeuwse Amsterdam. De tijd waarin het Koninklijk Paleis nog Stadhuis is. Uit bronnen weten we dat de openbare ruimtes (zoals de galerij) diende als geheime ontmoetingsplek waar stiekem werd geflirt en partners elkaar vonden. Vandaag de dag zouden we zeggen dat het een ‘cruising zone’ was. Ook in de naastgelegen kerk vonden geheime ontmoetingen plaats. Van klagende dominees uit die tijd weten we dat ze zich stoorden aan geroezemoes achter de pilaren. Te midden van diezelfde pilaren is straks Queer Amsterdam te zien. Gelegen aan de Dam. Waar in de 18de eeuw mensen veroordeeld werden omdat zij niet voldeden aan de heteroseksuele (of kerkelijke) moraal. Zij vonden hier hun vonnis, van de doodstraf en lijfstraffen tot opsluiting in het Rasp- of Spinhuis. Maar ook de plek waar André van Duin de prestigieuze Nationale 4 mei-toespraak (2021) hield. Over waarom hij normaal gesproken juist herdenkt bij het Homomonument op de Westermarkt; vrijheid is niet vanzelfsprekend.
Achtergronden
De Boeddha ligt begraven in Antwerpen
Jan de Zutter: ‘Culturele uitwisselingen blijven, net zoals archeologische restanten, vaak lang verborgen onder dikke lagen geschiedenis. Ze worden pas duidelijk na een opgraving, als de buitenste lagen voorzichtig weggeschraapt worden. Op een dag viel ik in onze Antwerpse zendojo bijna van mijn meditatiebankje toen het tot me doordrong dat op exact 500 meter van waar ik zat te mediteren, de botten van de Boeddha bewaard worden.’
De terugkeer van de tempelwachters
Al jaren staan twee 14de-eeuwse Japanse tempelwachters in het Rijksmuseum. Ooit bewaakten zij de poort van een afgelegen tempel in Japan, diep geworteld in een lokale gemeenschap. Maar wat gebeurt er wanneer zulke beelden hun oorspronkelijke plek, functie en betekenis verliezen?
Compassie met ruggengraat
Er is een woord waar tegenwoordig bijna iedereen bij knikt: compassie.
Christenen noemen het liefde, boeddhisten mededogen, en wie geen religieuze taal gebruikt spreekt over menselijkheid. Het klinkt als vooruitgang: minder hardheid, meer begrip.
De start en ontwikkeling van de stichting Nederlands Boeddhistisch Archief in de periode 2012-2017
De geschiedenis van het Nederlands Boeddhistisch Archief (NBA) is geworteld in een groeiend bewustzijn dat het boeddhistische erfgoed in Nederland, dat zich vanaf 1949 gestaag heeft ontwikkeld, kwetsbaar is. Hoewel het idee voor een centraal archief al in 2010 ontstond tijdens een symposium van de Boeddhistische Unie Nederland (BUN), vond het initiatief in november 2011 een formeel onderkomen als werkgroep binnen de Stichting Vrienden van het Boeddhisme (VvB).
Ardan – Bo = bo
…
Henk – Dzogchen, een staat van zijn
Dzogchen is de werkelijke, natuurlijke staat van zijn, die iedereen al bezit en die alleen nog maar ontdekt hoeft te worden, een staat voorbij alle concepten.
Sodis – de virtuele denkster 568
…
HUM – expo The Symbol of Enlightenment
De titel HUM verwijst naar de Sanskriet zaadlettergreep हूं, een kernbegrip binnen de Tibetaans boeddhistische traditie. HUM staat voor de eenheid van lichaam, geest en wijsheid en voor innerlijke afstemming. Verlichting wordt hier niet benaderd als een eindpunt, maar als een voortdurende kwaliteit van bewustzijn. Een steeds opnieuw terugkeren naar aanwezigheid.
Braken!
Wie er niets mee te maken heeft en het nog nooit ondervonden heeft geeft geluidsoverlast al gauw het predicaat “gezeur”. Maar als je maar vaak genoeg blootgesteld wordt aan geluidsoverlast dan wordt het terreur.
Eeuwige ziel of ontwikkelend karma: wat kunnen we ermee?
Udo Teunis: ‘Ik probeer me vooral vast te houden aan het boeddhistisch-stoïcijns beginsel: laten waar je geen invloed op hebt, je doelbewust inzetten op waar je wel invloed hebt en waar je keuzes een verschil maken, en daarbij een duidelijk beeld van deugden en plichten als richtsnoer nemen. We zijn eigenaar en erfgenaam van onze daden. Hoe die gevolgen van daden overgaan naar een volgend leven, of er ‘iets’, een soort ziel, overblijft en overgaat of dat dit een onbenoembaar proces in de geestelijke dimensie is: we weten het denk ik niet, en vraag is hoeveel steun het ons biedt het te willen weten. Basaal gaat het erom het goede te doen en er dan maar op te vertrouwen dat dat gevolgen zal hebben, zonder daarin te willen sturen of beheersen, dus zonder hechting. Het leven is al moeilijk genoeg.’
Na de Nederlands Volksbeweging over tot de orde van de dag
De roep om een nieuwe politiek waarbij het landsbelang voorop moet staan en niet het partijbelang is niet nieuw. De economische crisis van de jaren 1930 en de dreiging van het nationaal-socialisme vroeg destijds volgens velen om vernieuwing van het machteloze en verstarde politieke bestel. De Nederlandse Volksbeweging wilde een doorbraak. Waar kwam dit vandaan en waar leidde het toe? Dit artikel bespreekt de grote lijnen.












