Kapimala (100 na Chr.) is geboren in de Indiase staat Magadha. Als jonge man was hij leraar in Brahmanisme en had hij drieduizend leerlingen.
Hij had magische krachten en was ambitieus. Met zijn krachten was hij in staat van vorm en verschijning te veranderen en daarmee anderen te imponeren.
Op een dag ontmoette hij Ashvaghosha. Ashvaghosha was niet onder de indruk van Kapimala’s krachten. Kapimala wilde indruk maken en zei dat hij de het vermogen had om de grote oceaan te veranderen. Ashvaghosa vertelde hem dat hij meer geïnteresseerd was in het vinden van de oceaan van waarheid, de oceaan die Kapimala niet kon veranderen.
De vraag is:
Ben je op zoek naar de macht om de wereld te veranderen?
of
ben je bereid om te veranderen
en je te laten verrijken,
door de wereld?
Ontmoet je
de ander echt
of
vermijd je dat?
Wanneer je de ander echt ontmoet,
be- leef je
de ander,
en
be- leef je
jouw leven.
De oceaan van waarheid stroomt door je heen,
zonder dat je hierdoor iets
opmerkelijks wordt,
zonder verstrikt te raken in een
vaste vorm.
In de Samadhis van het boeddhisme,
wordt alles waarheid,
iedereen wordt een Boeddha,
precies zolang
als het duurt.
Soms een Boeddha,
soms een Dwaas,
soms een Vreemdeling,
soms een Vriend,
dit is leegte.
Het is niet nodig om de ander te veranderen in een leerling en zijn meester te zijn.
Men wordt een echte leerling door zich zelf te worden.
Je ware zelf
is
een spiegel van alles
deze spiegel is leeg.
Al is
de spiegel
leeg,
er is altijd iets
in te zien.
En niet alleen
is er iets
in te zien,
zonder enige moeite van de spiegel,
is het hele universum
er in te vinden.
Zo is het met ons zelf.
De grootste leraar
is de beste leerling.
Later verspreidde Kapimala het boeddhisme in Zuid- en West India. Toen Kapimala op weg ging om Nagarjuna te ontmoeten, was hij simpelweg van plan een interessante man te ontmoeten. Hij had geen ambities of een intentie uit eigen belang. Paradoxaal genoeg leidde dit tot het feit dat Nagarjuna zijn leerling werd, omdat het exact deze leegte was die Nagarjuna zo nodig had.
Kapimala was niet langer ambitieus en vol van zich zelf toen hij een leerling van Ashvaghosa werd.
Het was niet langer meer zijn verlangen om machtig te zijn,
in plaats daarvan ontving hij de kracht van de oceaan van waarheid.
Gelukkig als dienaar wordt hij de meester.
