Met vallen en opstaan en een enorme belangstelling voor de Tibetaanse cultuur en de boeddhistische filosofie transformeerde Linde Stelling (36) haar zelfbeeld en perspectief op het leven. Ze praat heel openhartig en vlot over haar reis en de zoektocht naar haar eigen identiteit.
zitten
Je wordt gedragen – zitten in verbondenheid
Waartoe kunnen we ons wenden in tijden van nood en wat geeft troost? Bij existentiële gebeurtenissen -dit geldt voor alle grote en minder grote vragen in het leven- is het aan ons om naar een ‘antwoord’ toe te leven of gewoon weer tot rust te komen.
Stiltespinster – De toon
En ineens was daar een piano, een violist én een stoel. Ik realiseerde me niet waar ik nu precies was, maar deed mijn rugzak af en plofte op de stoel. Hè, hè, even rusten.
Dick – De zin van zen
Zo is er in de Leegte geen onwetend-zijn en ook geen einde van onwetend-zijn, geen ouderdom en dood, geen einde ook van ouderdom en dood, geen lijden, ook geen oorzaak en geen opheffing van lijden, geen weg en ook geen inzicht, geen bereiken en geen niet-bereiken.
Boeken – Als een Boeddha, als een uilskuiken
Zenmeditatie of zazen wordt vaak ‘enkel zitten’ genoemd. Het is een uiterst eenvoudige, bijna techniekloze manier van mediteren. Maar toch is het wat anders dan zitten voor tv of zitten in een wachtkamer bij de dokter.
Mooi Land
De volgende dag zit ik als een zak rotte aardappelen op mijn meditatiekussen. Aan het einde van de ochtend begint een lezing.
Boeken – Daughters of Emptiness
Elsbeth Wolf: ‘Waarom zo veel enthousiasme over gedichten van deze vrouwen, zou je je af kunnen vragen. Simpelweg omdat die tot voor een aantal decennia vrijwel onbekend waren gebleven. Ze kwamen tot voor kort nauwelijks voor in de officiële anthologieën.’
Baptisme en boeddhisme
Baptisme lijkt meer kaas van bevrijding te hebben gegeten dan boeddhisme.
Lente – ‘andrà tutto bene’
‘Corona houdt ons allemaal in de ban. Het raakt ieder leven overal en inmiddels wereldwijd. Onze levens staan op hun kop, angst sijpelt door in de wetenschap dat nog heel veel mensen corona zullen krijgen en wij misschien ook wel. Alles is ontregeld en iedereen is bezig om zijn of haar leven en dat van naasten en dierbaren, zoveel mogelijk op de rails te krijgen.’
Zenboeddhisme is geen wellness
Meditatie is koorddansen, zorg dat je midden op het koord blijft staan, iets naar links en je dondert naar beneden, iets naar rechts en je valt te pletter. Meditatie is de middenweg bewandelen met een concentratie waar een paard de hik van krijgt.
Ad van Dun – Je rust vestigen
Rust is een hartskwaliteit, net als vreugde, echtheid, toewijding of helderheid. Hartskwaliteit wordt niet veroorzaakt maar heerst uit zichzelf, het is de ingeboren werking, het meest elementaire, meest natuurlijke potentieel van ons menselijk bewustzijn.
Edel Maex – waarom gaan we staan, liggen of lopen? Wat is ons doel?
Als we gaan zitten (liggen, staan, lopen) om te mediteren, wat is dan onze praktijk? Waarvoor doen we het? Wat is ons doel? Of is het zonder doel? Maar als het geen doel heeft, waarom zouden we het dan doen? En hoe verhoudt onze praktijk zich tot ons dagelijks leven? Of staat het daar zoveel mogelijk los van. Wat is onze praktijk? (1).
Luisteren naar iemands verdriet leer je in de eerste plaats op je kussen (3)
Maar wat betekent dat eigenlijk, de gelofte alle levende wezens te bevrijden? Wie zijn alle levende wezens? De mensen, de dieren. Ook de planten? De mineralen? Of gaat dat te ver? En alle? Dat is toch onoverzichtelijk, daar is toch niet aan te beginnen.
‘Luisteren naar iemands verdriet leer je in de eerste plaats op je kussen’
Als je mededogen als bron, als uitgangspunt neemt, ben je er nu. Nu meteen. Zonder omwegen. Edel Maex over Avatamsaka.
Dhyan Jager: ‘Is meditatie heel eenvoudig?’
Dhyan: ‘Het zitten op een kussentje is de basis van bijna alle vormen van meditatie. Toch ontstond er in de loop van de tijd verzet tegen de formele aspecten en de rituelen, wat eerst een zekere houvast gaf veranderde al meer in een afkeer.’
Gerben Hieminga – Nut en noodzaak van hechting op het pad naar bevrijding
Gastschrijvers schrijven zonder last of ruggespraak in het Boeddhistisch Dagblad.
Het jaar 2018 – de tweehonderdentweeenveertigste dag – langezit
Is zitten achteruitgang?
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2018 – de tweehonderdeneenentwintigste dag – zittuh
Ik kan niet benoemen waarom ik mediteer.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Rotterdam meditatiestad – een uurtje stilte op de vrijdag
In de maanden juni, juli, augustus en september 2018 is er iedere vrijdag tussen de middag een uur stiltemeditatie middenin de stad Rotterdam.
Het jaar 2018 – de honderdeneenenzestigste dag – nietmijnpijn
Ik heb geen last van pijn die niet de mijne is.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Zittuh
Kun je hoofdpijn weg mediteren, wordt er gevraagd. Nee, zegt Zeshin, gewoon een aspirientje nemen en je bed in gaan. Het enige dat je met mediteren bereikt is dat je accepteert dat je hoofdpijn hebt maar het wordt er niet minder door.
Wat kan ik u geven?
Ik vraag aan mensen die in onze tempel komen: wat brengt u hier? Met andere woorden wat zoekt u, en… kan ik u dat geven.
Het jaar 2017 – de honderdenzevenenzestigste dag – afvallige
Ik twijfel me rot, waarom zit ik? Moge iedereen gelukkig zijn, vrij van lijden haat en gehechtheid. Vrede en alle goeds.
Kijken en luisteren
Als we bereid zijn om te luisteren, horen we de dingen niet langer op grond van ‘past bij mij’, ‘past niet bij mij’. Luisteren kunnen we maar als we bereid zijn onze eigen mening even aan de kant te laten en te vragen: ‘Hoe is het voor jou?’.
