De meester barstte in lachen uit en zei: Jullie geloven ook alles.
zen
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 25 – Dromen van de derde zetel
Iedere nacht droomde de meester dat hij een toespraak hield waar iedereen doorheen sliep.
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 24 – O, die lente in Jiangnan
Spreken is vorm, zwijgen is leegte; hoe realiseren we de identiteit van vorm en leegte?
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 23 – Het ontilbare gewaad
Wat ik je heb verteld is geen geheim en er is niets diepers dan je ware gezicht, antwoordde Huineng.
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 22 – Hoe Mahakashyapa de vlag streek voor Ananda
Ananda: Zeg maar Jan hoor.
Mahakashyapa: Zeg maar Jaap.
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 21 – Poep op een stokje
Een houtje om de leer uit je kop te schrapen.
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 20 – Waarom de verlichte zijn benen niet optilt
Het zwaard van zen.
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 19 – De gewone geest is de weg
De weg is geen kwestie van begrijpen of niet-begrijpen. Begrip is maar een tekening, onbegrip een vel papier. De weg is als de ruimte zelf: helder en leeg, goed noch slecht.
Zen is zacht blijven
Ik herinner me dat ik een of ander een lulverhaal ophing over boeddhisme, verschillende varianten en dus, moeilijk, moeilijk, moeilijk…
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 18 – Drie pond vlas
Wat is drie pond vlas, een oude jas, een droge plas, een lege tas, een dood karkas, een gasmoeras?
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 17 – De staatsleraar die drie keer zijn bediende riep
Pas toen Wu hartverscheurend begon te janken ging de bediende eens kijken. De staatsleraar lag op z’n zij met zijn vuisten tegen zijn borst geklemd, zijn hoofd achterover, zijn gezicht paarsblauw en zijn mond en ogen wijd opengesperd.
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 16 – Rituele gewaden aantrekken als de klok luidt
Tien minuten nadat de laatste monnik was verschenen, arriveerde eindelijk de meester. In plaats van rituele gewaden of een alledaagse pij droeg hij zijn adamskostuum.
