Het is duidelijk. In het nieuws lezen we berichten die ons somber maken. Polarisatie, onverdraagzaamheid, egocentrisme, verharding. Daarboven hangt de dreigende wolk van de vernietiging van ons leefgebied; de klimaatcrisis. We kunnen wegkijken en doorgaan met onze dagelijkse beslommeringen, bevriezen in depressiviteit, of ons afvragen wat wij kunnen doen.
Die laatste vraag zou misschien snel beantwoord kunnen worden met: ‘Dit is zo groot, hier kan ik toch niets aan doen.’ Maar is dat ook zo?!
egocentrisme
Ksaf – Wees een liefdevol eiland voor jezelf
Wie de vier Edele Waarheden inziet, is een nobel iemand, iemand die zichzelf heeft losgemaakt van egocentrisme. Of althans bezig is zichzelf te los te maken. Maar als ik mijn liefde niet kan delen ben ik daarom nog niet slecht of minderwaardig, dat zou een bijzonder liefdeloos oordeel zijn. Als ik mijn liefde niet kan delen ben ik gewoon een eenzame mens. Het is een vicieuze cirkel: een eenzame mens heeft het meestal moeilijk om van zichzelf te houden, wat vaak precies belet om ook van anderen te houden, hoezeer hij of zij het ook wil kunnen.
Spirituele uitdaging
In deze dualistische wereld gaat mijn vrijheid ten koste van anderen. De grond die ik inneem, ontneem ik een ander. De kleding en het voedsel dat ik tot me neem, onthoud ik anderen. En mijn welvaren of rijkdom is geen objectiviteit.
