Een vriend liet me onlangs een haiku lezen die gemaakt was met behulp van AI. Hij wilde laten zien wat mogelijk is. Mijn eerste reactie was: “leuk”. Maar er was wat mee. Ik kon er niet de vinger opleggen. Tot ik het zag: het was een mooie haiku, maar het was alleen maar een buitenkant. Ik las er geen diepte in. Als een vrucht met een mooie schil, maar van binnen leeg.
Poëzie
Zentangle 7 – the love
love
Renske – haiku – gewoon
…
Sneeuwkoningin
Alles wat een begin heeft,
heeft ook een einde.
Zentangle 6 – the lightning
…
Gedachten over een haiku 53 – anoniem
“Every woman …”
he starts to say,
then looks around.
Zentangle 5 – the Resonance
…
Renske – haiku – os
…
Gedachten over een haiku 52 – Hara Sekitei
Bij zulke mooie woorden wordt als vanzelf de bespreking van de haiku poëtisch. En daar past dan alleen maar een mooie vogel in. Iets anders is in deze haiku niet mogelijk.
Zeshin – Een
…
Zentangle 4 – the lovelane
…
Renske – haiku – vertrouwen
…
