Handen zich niet bewust
van elkaar – vingertoppen
plukken varens
Mitsujo
Over de dichter Mitsujo heb ik geen informatie kunnen vinden. Ik heb alleen een Engelse vertaling van de haiku door William Scott Wilson en die staat in The Illustrated Book of Japanese Haiku. De Nederlandse vertaling is van mij. Dus ook over de tijd waarin deze haiku is geschreven kan ik niets zeggen.
Wel kan ik zeggen waar de haiku over gaat. Namelijk over snelheid. De snelheid van het plukken van varens. De handen, de vingertoppen waarmee geplukt wordt gaan zo snel, dat het lijkt alsof de ene hand zich niet bewust is van de andere.
Maar waarom varens?
Het is vooral in Aziatische families al generaties lang de gewoonte om jonge varens te plukken voor consumptie. De blaadjes worden geplukt als ze net uit de grond komen en nog opgerold zijn. Ze worden gewassen in koud stromend water, kort gekookt en in een ijsbad gelegd. Daarna kunnen ze gesauteerd worden, bijvoorbeeld met knoflook.
Dit is trouwens nog steeds Gedachten over een haiku en geen kookrubriek.
Ook in Noord-Amerika worden de jonge, nog opgerolde blaadjes van de struisvaren (de fiddleheads) gewaardeerd zoals bij ons asperges. Het is daar een echte seizoensgroente. Maar alleen de struisvaren. Andere varens kunnen giftig zijn. Of beschermd, zoals in Nederland. Of beide.
Daarom een waarschuwing: ga naar aanleiding van deze Gedachten niet direct het bos in om varens te plukken!
In Japan groeide en groeit men ermee op, dus sommige plukkers zijn er heel handig in geworden, en snel. Zo snel, dat het lijkt alsof de handen onafhankelijk van elkaar werken. Je zou kunnen zeggen: de ene hand weet niet wat de andere doet. Maar dat betekent weer heel iets anders.
De dichter Mitsuja heeft het plukproces geobserveerd en werd blijkbaar gefascineerd door de snelheid van de handen. En over zoiets gewoons uit het dagelijkse leven heeft hij daarna deze prachtige haiku geschreven.
Migi hidari shirenu warabi no tesaki kana
Neither hand aware
of the other, fingertips
picking bracken
Geef een reactie