Brach is ervan overtuigd dat ieder mens in wezen goed is. We hebben immers allemaal een boeddhanatuur, al gebruikt ze dit woord zelf niet. Natuurlijk twijfelt ze hier in het dagelijks leven regelmatig aan, maar als ze zich over haar vijandige gevoelens heen zet, dan blijkt telkens dat anderen vaak goede redenen hebben voor hun wat minder fijne gedrag.
Pakhuis van Verlangen
In het Boeddhistisch pakhuis van verlangen blijven sommige teksten nog een tijdje op de leestafel liggen.
Vertrouwen in gezinsvoogd – ‘Ik wil bij Memmie blijven’.
Alles lijkt plaats te vinden buiten de ouders om, terwijl je zou denken dat de ouders toch de centrale mensen zijn voor een kind. Gezinsvoogden blijken zich op te kunnen stellen als de door zichzelf benoemde ‘betere ouders’, waarmee ze de eigenlijke ouders diskwalificeren.
Singapore – hoe maak je ideale burgers?
De meeste Singaporezen steunen weliswaar het multi-etnische regeringsbeleid, maar denken dat racisme nog steeds een belangrijk punt is, vooral als het gaat om bevoordeling op grond van etnische afkomst. Sinds jaar en dag is de politieke en economische elite minder multi-etnisch dan de bevolking.
Maakbaarheid en boeddhisme in Singapore
Religieuze leiders en de staat zijn het erover eens dat de sleutel tot vreedzame etnische relaties in de stadstaat en in de regio een politiek van niet-bekering is en van het respectvol omgaan met elkaars overtuigingen.
Nāgārjuna en het mahāyāna
Het boeddhisme is anders dan het christendom, het hindoeïsme of de islam. Dit zijn godsdiensten die een soort reclameteksten hebben voortgebracht, teksten die statig en nadrukkelijk steeds opnieuw moeten worden herhaald, die onvoorwaardelijk moeten worden geloofd en die een elite aan de macht houden. Het boeddhisme heeft in wezen alleen handleidingen voortgebracht, teksten die bedoeld zijn om steeds opnieuw te worden getest en bekritiseerd, zodat ze met de eeuwen aan kracht winnen.
Boekbespreking – Homo emoticus, hoe emoties de wereld hebben gevormd
Firth-Godbehere wijdt ook aandacht aan het verschil in schuld- en schaamtecultuur. In de eerste soort samenleving is men bang voor straf om iets verkeerd te doen. Een belangrijk uitgangspunt is dat iedereen zelf verantwoordelijk is voor zijn daden. Het begrip ‘karma’ en het zondebegrip sluiten daar naadloos op aan. In een schaamtecultuur is men bang voor het oordeel van de ander of de samenleving als geheel.
Dharma en democratie
De sociologieprofessor Richard Madsen onderzocht voor zijn boek Democracy’s Dharma de heropleving en vernieuwing van het boeddhisme en het daoïsme in Taiwan.
Boekbespreking – Ik ben de wereld
Wandorff onderscheidt twee soorten denken: het gewone dat we de hele dag door doen en het filosofische. Het filosofische denken is volgens hem een poging om vanuit een breder dan vanuit het eigen perspectief te denken. De resultaten van dit filosofische denken worden na verloop van tijd echter vaak als vaststaand aangenomen.
De mythe van het mahāyāna
Het mahāyāna-boeddhisme is dus aan revisie toe. Het is uitgehold, onsamenhangend, hypocriet en het verschuilt zich achter een oerwoud van holle frasen.
‘Eenvoudige, ronde taal en geen onzin’ deel 2
In deze aflevering doet de grote Barribal zijn intrede. Aan het begin van het verhaal De grote Barribal maken Bommel en Poes in de Zwarte Bergen kennis met de angst voor de reus Barribal.
‘Eenvoudige, ronde taal en geen onzin’ deel 1
Het gaat niet goed met Rommeldam. Het regent er al tijden pijpenstelen en veel bewoners liggen ziek te bed door een niet-kwaadaardige griepepidemie. De straten zijn leeg op huisarts Galpiepers autootje na. Als Poes heer Bommel (OBB) op Bommelstein aantreft, heeft deze last van griepverschijnselen en is geprikkeld over de gerezen situatie.
Politiek is niet hetzelfde als een kast in elkaar zetten
‘Mensen leiden hun leven in verschillende domeinen, die eigen regels hebben. Hannah Arendt vindt dat al deze domeinen niet op een grote hoop moeten worden gegooid. Het persoonlijke leven wordt bijvoorbeeld steeds meer publiek. Politiek is bovendien niet hetzelfde als een kast in elkaar zetten. Een kast in elkaar zetten is echt een andere ervaring. Zij pleit voor meer aandacht voor de ervaringen van mensen. Het actieve leven en het contemplatieve leven sluiten hierbij mooi op elkaar aan en zijn de twee kanten van een en dezelfde medaille van het mens-zijn.’
