Het hoofd van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties, Michelle Bachelet, is gisteren na afloop van haar termijn afgetreden. Haar stilzwijgen over de kwestie Tibet gedurende de vier jaar van haar termijn als OHCHR wordt als onzeker en inconsequent bestempeld, ondanks het herhaalde verzoek van het Tibetaanse volk om de kwestie op een wereldwijd platform aan de orde te stellen.
De kwestie Tibet kwam het dichtst bij een bespreking tijdens haar ambtstermijn, tijdens haar langverwachte bezoek aan China in mei 2022. Tibet-activisten en organisaties uit verschillende delen van de wereld drongen er bij haar op aan om Tibet te bezoeken, met name de koloniale kostscholen in Tibet waar kinderen van hun ouders worden gescheiden en aan propagandalessen worden onderworpen, aldus een rapport van Tibet Rights Collective.
De Tibetaanse regering in ballingschap in India had een beroep gedaan op de Hoge Commissaris van de VN om ‘ervoor te zorgen dat het bezoek aan de onderdrukte regio’s in China geloofwaardig, inhoudelijk en onbelemmerd moet zijn, met inbegrip van een bezoek aan Tibet’. Zij hoopten dat Bachelet vragen zou stellen over de staat van dienst van de Chinese communistische partij op het gebied van de mensenrechten in Tibet, dat zij wederrechtelijk heeft bezet en waar zij nog steeds de scepter zwaait. Zij bracht echter niet alleen geen bezoek aan Tibet, maar stelde de kwestie zelfs nergens aan de orde vóór, tijdens of na het bezoek.
Vaag persbericht
Bachelet begon haar controversiële bezoek aan China op de verjaardag van het beruchte 17-puntenakkoord dat de Volksrepubliek China in 1951 aan Tibet opdrong en dat de formele annexatie van Tibet markeerde. De enige vermelding van Tibet was te vinden in het vaag geformuleerde persbericht dat Bachelet na afloop van haar bezoek uitbracht.
Tijdens haar persconferentie zei Bachelet: ‘Wat de Tibetaanse Autonome Regio betreft, is het belangrijk dat de linguïstische, religieuze en culturele identiteit van de Tibetanen wordt beschermd en dat het Tibetaanse volk volledig en vrij kan deelnemen aan beslissingen over zijn religieuze leven. Ik heb het onderwijsbeleid in de Tibetaanse Autonome Regio besproken en benadrukt hoe belangrijk het is dat kinderen in hun eigen taal en cultuur leren.’ Bachelet’s bezoek aan Xinjiang kreeg van alle kanten kritiek en werd beschreven als een ‘verspilde historische kans’, omdat ze verzuimde het Chinese beleid van massale internering van Oeigoerse moslims en de sinisering van religie in de regio te veroordelen.
In plaats van zich uit te spreken voor de bescherming van de mensenrechten van de Oeigoeren, papegaaide Bachelet uiteindelijk de Chinese propaganda tegen het terrorisme na en bracht ze de integriteit van het kantoor van de Verenigde Naties in gevaar, terwijl dat toch het doel is om de mensenrechten wereldwijd te beschermen.
Activisten vonden het schandalig dat ze de term ‘beroepsonderwijscentra’ gebruikte om te verwijzen naar de beruchte interneringskampen van de Chinese Communistische Partij (CCP) waar Oeigoeren worden onderworpen aan dwangarbeid en grove schendingen van de mensenrechten, meldde Tibet Rights Collective.
