Voor het eerst in meer dan zes decennia sinds de Tibetaanse spirituele leider de Dalai Lama naar India kwam, zal hij zonder dat er een bijeenkomst is georganiseerd boeddhistische leringen geven. Na een onderbreking van bijna vijf maanden hervat de Dalai Lama op 16-17 mei zijn leringen.
Naast het thema van de leer die gebaseerd is op de hoofdstukken het ‘Kostbare Garland’ van de vereerde Tibetaanse filosoof Nagarjuna, zal hij ook algemene adviezen geven die passen bij deze uitdagende tijden. De Dalai Lama gaf zijn laatste lessen in een publieke bijeenkomst in januari van dit jaar. In februari werden al zijn openbare en privé ontvangsten afgelast vanwege de coronapandemie.
De spiritueel leider geeft zijn lessen vanuit zijn woonplaats in McLeodganj, India, en die zullen tegelijkertijd twee dagen lang live worden uitgezonden op zijn officiële website. De lessessies zullen in Tibetaanse taal worden gegeven, maar zullen tegelijkertijd in 13 talen worden vertaald. Behalve de 5 vaste vertalers voor het Engels, Spaans, Vietnamees, Portugees en Koreaans, zijn er vertalers actief in Taiwan, Moskou, Frankfurt en Toulouse.
Met zijn leerredes komt de Dalai Lama tegemoet aan verzoeken van vele Tibetaanse boeddhistische centra, Tibetaanse kloosters, bewonderaars, individuen en organisaties, zowel boeddhistische als niet-boeddhistische.
Over de gezondheid van de Dalai Lama (84) en zijn dagelijkse routine tijdens de lockdown periode, zegt een woordvoerder dat hij in extreem goede gezondheid is.
In zijn bericht van 1 mei over de aanhoudende pandemie zei de Dalai Lama:
‘In deze tijd van ernstige crisis worden we geconfronteerd met bedreigingen voor onze gezondheid en verdriet voor de familie en vrienden die we hebben verloren. De economische ontwrichting vormt een grote uitdaging voor de regeringen en ondermijnt het vermogen van zoveel mensen om in hun levensonderhoud te voorzien. In tijden als deze moeten we ons richten op wat ons als leden van één mensenfamilie verenigt. Daarom moeten we elkaar met medeleven tegemoet treden. Als mensen zijn we allemaal hetzelfde. We ervaren dezelfde angsten, dezelfde hoop, dezelfde onzekerheden, maar we zijn ook verenigd door een verlangen naar geluk. Ons menselijk vermogen om te redeneren en de dingen realistisch te zien, geeft ons het vermogen om ontberingen om te zetten in kansen. Deze crisis en de gevolgen ervan dienen als een waarschuwing dat we alleen door samen te komen in een gecoördineerde, wereldwijde reactie, de ongekende omvang van de uitdagingen waarmee we geconfronteerd worden, zullen kunnen aanpakken.’
